Οι κοινωνικές αναπαραστάσεις των στενών διαπροσωπικών σχέσεων Ελλήνων πολιτών με κινητική αναπηρία: μία ποιοτική έρευνα

Οι στενές διαπροσωπικές σχέσεις, αποτελούν τις πλέον σημαντικές πτυχές της ζωής και της ταυτότητας ενός ανθρώπου. Στόχος της παρούσας έρευνας είναι η ποιοτική ανάλυση υποκειμενικών στενών διαπροσωπικών εμπειριών των κινητικά αναπήρων ατόμων στην Ελλάδα. Μέθοδος. Χρησιμοποιήθηκε ερμηνευτική φαινομενολογική προσέγγιση, σε συνδυασμό με ημιδομημένες συνεντεύξεις, 20 ερωτήσεων, οι οποίες εφαρμόστηκαν σε 13 συμμετέχοντες (6 γυναίκες και 7 άνδρες) με (εκ γενετής ή επίκτητη) κινητική αναπηρία. Αποτελέσματα. Εντοπίστηκε ποικιλομορφία στις υποκειμενικά βιωμένες σχέσεις των συμμετεχόντων, άμεσα συνδεδεμένη με βιολογικούς, κοινωνικούς/πολιτισμικούς και ψυχολογικούς, αλληλεπιδραστικούς παράγοντες. Οι παράγοντες αυτοί επηρεάζουν την (ανα)διαμόρφωση των ταυτοτήτων [με την αναπηρική ταυτότητα, είτε κυρίαρχη (ηγεμονία), ή διασταυρωμένη]. Οι ταυτότητες που προκύπτουν, βρέθηκαν σε μία αμφίδρομη αλληλεπίδραση με τις στενές διαπροσωπικές σχέσεις των συμμετεχόντων. Σε κάποιες εκφάνσεις των ερωτικών/σχεσιακών αναπαραστάσεων και ερμηνειών, εντοπίστηκε ετερογένεια, ενώ σε άλλες, συνέπεια και ομοιογένεια, με κυρίαρχη την καθολική αποδοχή καθοριστικών, πανανθρώπινων αξιών, καθώς και την αναγνώριση πολύ-επίπεδου αποκλεισμού και ύπαρξη στερεοτύπων. Ωστόσο, όλοι οι συμμετέχοντες εννοιοδότησαν τις στενές διαπροσωπικές τους σχέσεις ολιστικά, υπερβαίνοντας αμιγώς σχεσιακές ή σεξουαλικές εμπειρίες. Συμπεράσματα. Οι στενές διαπροσωπικές σχέσεις των κινητικά αναπήρων Ελλήνων και Ελληνίδων, είναι στιγματισμένες, θεωρούνται ταμπού και αντιμετωπίζουν πολύ-επίπεδους αποκλεισμούς. Οι φωνές αποσιωπούνται, ή σκόπιμα παρακάμπτονται. Η αναγκαιότητα για μεταλλαγή των Κοινωνικών Αναπαραστάσεων κρίνεται άμεση, καθώς αναδείχτηκαν ουσιαστικά προβλήματα, σχετιζόμενα με τις στενές σχέσεις των κινητικά αναπήρων, σε πολλαπλά επίπεδα. Ωστόσο, περαιτέρω έρευνα κρίνεται απολύτως απαραίτητη, προκειμένου να οδηγηθούμε σε ασφαλή συμπεράσματα.