«Το ζήτημα της «καλύτερης νομοθέτησης» στην Ευρωπαϊκή Ένωση: η ελληνική ανταπόκριση»

Ο τίτλος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι το ζήτημα της καλύτερης νομοθέτησης στην Ε.Ε. και ειδικότερα η ανταπόκρισης της ελληνική ενσωμάτωσης. Η διαδικασία θέσπισης των νομοθετημάτων, από τη δημιουργία της ιδέας για νομοθετική πρωτοβουλία έως την υιοθέτηση και την υλοποίηση της, φέρει χαρακτηριστικά από ορισμένες αρχές, οι οποίες διαφέρουν από χώρα σε χώρα. Οι συστάσεις του ΟΟΣΑ και η πολιτική της Ε.Ε. για την ενίσχυση της καλής νομοθέτησης ακολουθούν την ίδια πορεία ήτοι την προσαρμογή της νομοθεσίας στις ανάγκες της σύγχρονης κοινωνίας (προς όφελος των επιχειρήσεων και του πολίτη με την εξοικονόμηση χρόνου και τη μείωση της δαπάνης). Απώτερος σκοπός είναι να διατηρηθεί το αίσθημα της ασφάλειας δικαίου, μέσα σε ένα περιβάλλον τόνωσης της επιχειρηματικότητας. Ο προγραμματισμός του ρυθμιστικού έργου, σε συνδυασμό με το συντονισμό και την παρακολούθηση του κυβερνητικού έργου εν γένει, συμβάλλει στη βελτίωση της ποιότητας των νομοθετικών προτάσεων, καθιστά τις μεθόδους εργασίας πιο διαφανείς και μπορεί να αποτελέσει ένα παράδειγμα στον τομέα των ορθών πρακτικών. Μέσα από την παρουσίαση των φάσεων του ευρύτερου νομοθετικού κύκλου αξιολογείται ο βαθμός υιοθέτησης της έξυπνης νομοθεσίας από την ελληνική έννομη τάξη, από τη θέσπιση ενός νομοθετήματος ως την εφαρμογή και αξιολόγησή του. Παράλληλα, μελετάται η φύση των αρμοδιοτήτων των αρμόδιων για την καλή νομοθέτηση δομών, ήτοι του Γραφείου Καλής Νομοθέτησης και του Γραφείου Νομοθετικής Πρωτοβουλίας. Από την μελέτη αυτή προκύπτουν ενδιαφέροντα συμπεράσματα για την εφαρμογή της καλής νομοθέτησης στην Ελλάδα και διατυπώνονται προτάσεις για την βελτίωσή της, κυρίως αναφορικά με τον συντονισμό της και τη δημιουργία ενός εποπτικού οργάνου σε όλες τις φάσεις του νομοθετικού κύκλου.