Βιοπολιτική της μετανάστευσης και οι σκαπανείς του φρούριου-Ευρώπη

Οι διαδικασίες ασύλου είναι καθοριστικές για την εφαρμογή των ευρωπαϊκών πολιτικών μετανάστευσης. Η Ελλάδα, παρόλο που έχει ανανεώσει το σύστημα ασύλου της κατά την τελευταία δεκαετία, αντιμετωπίζει τεράστιες προκλήσεις για να ανταποκριθεί επαρκώς στην αυξημένη εισροή μεταναστών τα τελευταία χρόνια. Οι ανεπάρκειες του συστήματος αναγνωρίζονται από πολλούς από τους χειριστές των αιτημάτων ασύλου, οι οποίοι είναι πολιτικά αντιμέτωποι με τις περιοριστικές ευρωπαϊκές μεταναστευτικές πολιτικές καθώς και τις πολιτικές αποφάσεις που έχουν σοβαρές ανθρωπιστικές συνέπειες για τους μετανάστες και τους αιτούντες άσυλο. Μέσα από τη δουλειά τους στην εξέταση των αιτήσεων ασύλου, βρίσκουν νέους τρόπους αντίστασης σε αυτές τις πολιτικές και επιδεικνύουν την αλληλεγγύη τους προς τους αιτούντες άσυλο. Με βάση τις φουκωικές έννοιες της βιοπολιτικής και της αντίστασης, ο στόχος της μελέτης είναι να εξετάσει τους τρόπους με τους οποίους η βιοπολιτική εξουσία του κράτους μετατρέπεται σε μορφές μικροαντίστασης από τους χειριστές των αιτημάτων ασύλου. Η έρευνα χρησιμοποιεί ποιοτική μεθοδολογία, συλλέγοντας πρωτογενή δεδομένα από μια σειρά συνεντεύξεων με τους χειριστές αιτημάτων ασύλου.