Ισλαμική τρομοκρατία στην Ευρώπη: παρούσα κατάσταση- μελλοντικές προοπτικές

Η ημερομηνία ορόσημο που άλλαξε τον σύγχρονο κόσμο είναι αναμφίβολα η 11η Σεπτεμβρίου 2001. Οι αλλαγές που προκάλεσε το γεγονός αυτό δεν έγιναν αισθητές μόνο στις δυτικές κοινωνίες αλλά και στον μουσουλμανικό κόσμο. Μέσα στο πλαίσιο αυτό η ριζοσπαστικοποίηση ορισμένων μουσουλμανικών ομάδων, η ενεργοποίηση ισλαμιστών μαχητών, η άνοδος της Al-Qaeda και του ISIS, δημιούργησαν ένα εκρηκτικό περιβάλλον.Το φαινόμενο της ισλαμικής τρομοκρατίας δεν είναι καινούργιο, όμως τα τελευταία χρόνια, κυρίως λόγω των προσφυγικών ροών και της γενικότερης αναστάτωσης που επικρατεί στον ευρύτερο γεωγραφικό χώρο της Βόρειας Αφρικής και Μέσης Ανατολής (ΜΕΝΑ), τείνει να αποτελέσει το κυριότερο θέμα σχετικά με την εσωτερική ασφάλεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ). Η γεωγραφική εγγύτητα της Ευρώπης με την περιοχή της ΜΕΝΑ σε συνδυασμό με τις προσφυγικές ροές αλλά και τις διάφορες τρομοκρατικές πράξεις σε ευρωπαϊκές πόλεις οδήγησε την ΕΕ στη λήψη μέτρων για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας, τον περιορισμό των προσφυγικών ροών αλλά και την αναθεώρηση των πολιτικών της για την ασφάλεια και την άμυνα.Μια σύντομη ιστορική αναδρομή στο φαινόμενο της τρομοκρατίας και στους όρους που χρησιμοποιούνται ευρύτατα κρίθηκε επιβεβλημένη, προκειμένου ο αναγνώστης να μπορέσει να αισθανθεί οικείος με τις έννοιες αυτές και να δύναται να αντιληφθεί την περαιτέρω ανάλυση και εμβάθυνση του φαινομένου της «Ισλαμικής» τρομοκρατίας.Στην παρούσα εργασία γίνεται μια προσπάθεια καταγραφής του φαινομένου της ισλαμικής τρομοκρατίας και διαφόρων πτυχών της όπως ο τρόπος οργάνωσης, δράσης, χρηματοδότησης, στρατολόγησης κ.λπ.. Παράλληλα, γίνεται προσπάθεια εντοπισμού των αιτιών, των κινήτρων και του ψυχολογικού προφίλ κάποιου πιθανού μελλοντικού τρομοκράτη.Τέλος, γίνεται μια παρουσίαση της κατάστασης στην ΕΕ, όπως είναι σήμερα, τι μέτρα έχει ήδη λάβει για την πρόληψη και την αντιμετώπιση του φαινομένου της τρομοκρατίας καθώς και ποιες μπορεί να είναι οι μελλοντικές επιπτώσεις του, σε συνδυασμό με την εφαρμογή κατάλληλων πρακτικών, μέτρων και δράσεων για την αντιμετώπισή τους, είτε στο πλαίσιο της ΕΕ είτε σε διεθνές επίπεδο.