Οι περιφερειακοί μηχανισμοί στήριξης των κοινωνικών συνεταιριστικών δομών στην εθνική και περιφερειακή στρατηγική 2014-2020

Η διασύνδεση της κοινωνικής οικονομίας και της κοινωνικής επιχειρηματικότητας, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε εθνικό επίπεδο με την εθνική στρατηγική , αποτελεί βασική προϋπόθεση για την επιτυχή ενσωμάτωση των κοινωνικών συνεταιριστικών επιχειρήσεων (ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ), στον αναπτυξιακό εθνικό σχεδιασμό. Η παρουσίαση της εννοιολογικής οριοθέτησης των όρων, η ανάλυση του περιεχόμενου του όρου της κοινωνικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, οι βασικές μορφές κοινωνικής επιχειρηματικότητας σύμφωνα με την ελληνική εμπειρία, οι βασικές συνιστώσες που διέπουν τις ΚΟΙΝ.Σ.ΕΠ, ΚΟΙ.Σ.Π.Ε. (κοινωνικοί συνεταιρισμοί περιορισμένης ευθύνης), ΜΚΟ και clusters, και η αποσαφήνιση του υφιστάμενου θεσμικού πλαισίου και κυρίως του νομοθετικού πλέγματος με το οποίο θα πρέπει να εναρμονίζονται οι κοινωνικές επιχειρήσεις, είναι χρήσιμα εργαλεία στην ανάλυση της πραγματικότητας της κοινωνικής επιχειρηματικότητας της χώρας. Η ανεργία όπως αυτή αποτυπώνεται τόσο στον Ελλαδικό χώρο όσο και στον ευρωπαϊκό κι πως αυτή επηρεάζει σημαντικές κοινωνικές μεταβλητές όπως η φτώχεια και ο κοινωνικός αποκλεισμός, σε συνδυασμό με τη οικονομική κρίση υπερτονίζουν την αναγκαιότητα της άμεσης παρέμβασης από την Ευρώπη με το στρατηγικό της πρόγραμμα «Ευρώπη 2020» και την Ελλάδα με το ΕΣΠΑ 2014-2020, που ουσιαστικά βασίζεται πάνω στην ευρωπαϊκή στρατηγική. Έτσι προωθούνται οικονομικά και επιχειρηματικά προγράμματα με σκοπό την μείωση της ανεργίας και των κοινωνικών φαινομένων που σχετίζονται μαζί της. Με την ιστορική ανάδρομη των βασικών δραστηριοτήτων των φορέων της Κοινωνικής Οικονομίας στο Ευρωπαϊκό περιβάλλον και την ανάλυση του θεσμικού πλαισίου και των πολίτικων ενθάρρυνσης της κοινωνικής επιχειρηματικότητας στο επίπεδο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σκιαγραφείται ένα αντιπροσωπευτικό υπόδειγμα δράσεων της κοινωνικής επιχειρηματικότητας στον Ευρωπαϊκό χώρο, με έμφαση σε πρωτοβουλίες υποστήριξης και αντιπροσώπευσης των φορέων κοινωνικής επιχειρηματικότητας, που οδηγεί στην διαπίστωση της επιτακτικής αντίστοιχης δραστηριοποίησης στον Ελλαδικό χώρο. Η παράθεση των βασικών αξόνων του θεσμικού, επιχειρησιακού και χρηματοδοτικού τοπίου της κοινωνικής επιχειρηματικότητας στην Ελλάδα, και η καταγραφή συμπερασμάτων της ελληνικής πραγματικότητας στην κοινωνική επιχειρηματικότητα, μέσα από την αποτύπωση των προβλημάτων και προοπτικών, συνθέτουν το χάρτη της ελληνικής κοινωνικής οικονομίας και σκιαγραφούν τα επόμενα βήματα.