Το πόσιμο νερό ως αγαθό και ως δικαίωμα και η προστασία του μέσω της βιο-διπλωματίας

Σκοπός της εργασίας αυτής είναι να ερευνηθεί η σημασία του νερού ως αγαθού για την ανθρώπινη ύπαρξη, η ανάγκη αναγνώρισής του ως δικαιώματος στο πλαίσιο της παγκόσμιας κρίσης νερού και ο ιδιαίτερος ρόλος της βιο-διπλωματίας προς την πραγμάτωση του δικαιώματος αυτού, είτε άμεσα είτε έμμεσα. Η εργασία θα πραγματευτεί την έννοια του γλυκού νερού, που προορίζεται για ανθρώπινη κατανάλωση, με οποιοδήποτε τρόπο και σε οποιαδήποτε κλίμακα. Θα προσεγγίσει την έννοια αυτή στο πλαίσιο του δικαιώματος στο νερό και την αποχέτευση. Τα δεδομένα αντλούνται κυρίως από πρωτογενή κείμενα, από επίσημες εκδόσεις Διεθνών Οργανισμών, άρθρα και αναφορές ΜΚΟ και άλλων δρώντων που δραστηριοποιούνται σε τομείς όπως η πρόσβαση στο νερό και την υγιεινή, η διαχείριση υδάτινων πόρων, η προστασία του περιβάλλοντος (κυρίως μέσω διαδικτύου). Σε ένα πρώτο μέρος θα αναλυθεί η σημασία του νερού ως αγαθού, που κάνει την εμφάνισή του σε κάθε πτυχή της ανθρώπινης δραστηριότητας, αλλά και το γεγονός ότι ως πηγή ζωής οδήγησε στην ανάγκη για την αναγνώρισή του ως δικαίωμα. Θα γίνει μία εκτενέστερη ανάλυση του βαθμού αναγνώρισής του σε διεθνές, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο, με συνοπτικές περιπτωσιολογικές αναλύσεις. Θα γίνει αναφορά στις χρήσεις του νερού καθώς και στη σχέση του με άλλα δικαιώματα, όπως και μία συνοπτική αναφορά στην ανάγκη για ένα αυτοτελές δικαίωμα στην αποχέτευση. Περαιτέρω, αναλύονται εκτενώς τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις που συνεπάγεται η αναγνώριση του δικαιώματος στο νερό για τα εμπλεκόμενα μέρη. Καθώς ο τρόπος παρακολούθησης του δικαιώματος στο νερό και την αποχέτευση, παίζει σημαντικό ρόλο στο βαθμό που γίνονται πράξη τα όσα αναγνωρίζονται είτε σε διεθνή συμβατικά κείμενα, είτε σε Συντάγματα και Νομοθεσίες, γίνεται αναφορά και στους μηχανισμούς λογοδοσίας διοικητικούς, πολιτικούς και δικαστικούς. Σε ένα δεύτερο μέρος, θα δοθεί έμφαση στην παγκόσμια κρίση νερού που βιώνει ολόκληρος ο πλανήτης και θα γίνει μια ιδιαίτερη αναφορά στο ρόλο της ιδιωτικοποίησης σε αυτή την κρίση, καθώς και στις συγκρούσεις που μπορεί να προκύψουν μεταξύ των κρατών λόγω της ανεπαρκούς πρόσβασης στο νερό. Θα ακολουθήσει η ανάλυση της έννοιας της βιο-διπλωματίας, στο πλαίσιο των υδάτινων πόρων, ως απαραίτητο εργαλείο των κρατών και άλλων δρώντων προκειμένου για την αντιμετώπιση των προβληματικών που σχετίζονται με το γλυκό νερό. Μετά την συνοπτική ανάλυση της δράσης που έχει αναπτυχθεί σε κάθε επίπεδο, παρατίθενται τα συμπεράσματα, σχετικά με τα βήματα που έχουν γίνει, αλλά και το δρόμο που πρέπει να διανυθεί για την ισότιμη και χωρίς διακρίσεις πρόσβαση σε αυτό.