Ο εκτοπισμός των Εβραίων των Ιωαννίνων κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής

Η γερμανική κατοχή στα Ιωάννινα στιγματίζεται από τον σχεδόν ολοκληρωτικό αφανισμό των Εβραίων της πόλης, στις 25 Μαρτίου 1944, η παρουσία των οποίων στην περιοχή χρονολογείται από το 70 π.Χ. Συνολικά εκτοπίστηκαν περίπου 1860 Γιαννιωτοεβραίοι. Ο αφανισμός των Εβραίων των Ιωαννίνων είναι αποτέλεσμα της προσχεδιασμένης διπροσωπίας των Γερμανών σε συνδυασμό με την ευπιστία ορισμένων μελών της Κοινότητας, οι οποίοι πείθουν με τη σειρά τους ομόθρησκούς τους ότι εφόσον δεν προκαλούν τους Γερμανούς και ικανοποιούν τις απαιτήσεις τους για χρήματα και αντικείμενα αξίας, δεν διατρέχουν κανένα κίνδυνο. Μετά τον πόλεμο, περίπου 163 Εβραίοι επιστρέφουν στην γενέτειρά τους. Από αυτούς, οι περισσότεροι φεύγουν λόγω της λεηλασίας των περιουσιών τους και της κατάληψης των σπιτιών τους από πρόσφυγες που δεν τα εγκαταλείπουν. Ωστόσο, από το 1946 έως το 1956 ο Οργανισμός Περιθάλψεως και Αποκαταστάσεως Ισραηλιτών Ελλάδος διαθέτει στα Ιωάννινα, μέχρι και σε τέταρτου βαθμού συγγένειας, αντικείμενα και οικίες Εβραίων που δεν επέτρεψαν ποτέ. Η αντιμετώπιση της εκτόπισης των Εβραίων από την τοπική κοινωνία των Ιωαννίνων δείχνει ότι κατά κύριο λόγο θεωρούν τους Εβραίους ως μια μειονότητα εντός του ελληνικού έθνος, που είναι θύμα της πολιτικής γενοκτονίας του ναζιστικού καθεστώτος, παρά ως αναπόσπαστο κομμάτι του ελληνισμού.