Οι προκλήσεις της εγκληματολογίας στην εποχή της παγκοσμιοποίησης: το παράδειγμα των μετακινούμενων πληθυσμών

Αφετηρία της παρούσας διπλωματικής εργασίας αποτελεί η διαπίστωση ότι η εγκληματολογική μας οπτική χρειάζεται να ξεφύγει από την αποκλειστικά εστιασμένη οπτική πάνω στο άτομο–δράστη-θύμα ή στην εμμονή μόνο στο τοπικό εθνικό πλαίσιο. Η εγκληματικότητα διεθνοποιείται και η διαχείριση των διακινδυνεύσεων (π.χ. τρομοκρατία, διασυνοριακή περιβαλλοντική ρύπανση, κυβερνοέγκλημα κ.α.) απαιτεί ευρύτερη οπτική, μιας που ο έλεγχος του εγκλήματος αποκτά και αυτός με τη σειρά του διεθνικό χαρακτήρα, προσδιορίζοντας και τις τάσεις της αντεγκληματικής πολιτικής. Συνεπώς, υπάρχει ανάγκη για μια διεπιστημονική προσέγγιση χάριν της οποίας - λόγω της παγκοσμιοποίησης και των ταχύτατων εξελίξεων και διακινδυνεύσεων που επιφέρει η σύγχρονη εποχή - η εγκληματολογία καλείται να ανοίξει διαύλους επικοινωνίας πέρα από τις επιστήμες που συνέβαλαν αρχικά στη διαμόρφωσή της (βιολογία, κοινωνιολογία, ψυχολογία), όπως είναι μεταξύ άλλων το επιστημονικό πεδίο των διεθνών σχέσεων. Ως ειδικότερη μελέτη περίπτωσης θα αναφερθούμε, ενδεικτικά, στους μετακινούμενους πληθυσμούς προκειμένου να χρησιμεύσουν ως παράδειγμα για να παρουσιαστούν οι σημερινές προκλήσεις στην επιστήμη της εγκληματολογίας. Υπάρχει λοιπόν ανάγκη για ευρύτερη οπτική, που θα εξετάζει το έγκλημα και τον κοινωνικό έλεγχο σε μεγαλύτερη κλίμακα, σε διεθνές επίπεδο, χωρίς, βέβαια, να διαγράφει το τοπικό επίπεδο: Πώς δηλαδή, η παγκοσμιοποίηση είναι ικανή να επιφέρει αλλαγές στην εξελικτική μορφή των εγκλημάτων και πώς αυτό επιδρά στον έλεγχο του εγκλήματος – στη διαχείρισή του σε παγκόσμιο επίπεδο. Επομένως, οι προκλήσεις στην επιστήμη της εγκληματολογίας αφορούν τη διεύρυνση της οπτικής και σε άλλα επιστημονικά πεδία, ως απόρροια του νέου χαρακτήρα που αποκτά το έγκλημα και ο έλεγχός του. Η μέθοδος διερεύνησης των παραπάνω ζητημάτων θα γίνει με βιβλιογραφική έρευνα και δευτερογενή ανάλυση εμπειρικών μελετών.