Στρατηγική ανάλυση του πολέμου του Γιομ Κιπούρ

Από το τέλος του 19ου αιώνα, οπότε και εντάθηκε η προσπάθεια των Εβραίων να αποκτήσουν εστία, επιλέγοντας την περιοχή της Μέση Ανατολής, μέχρι σήμερα, έχουν σημειωθεί μία σειρά από ένοπλες συγκρούσεις μεταξύ αυτών και των Αράβων. Από το τέλος του 2ου παγκοσμίου πολέμου και μετά και ιδιαιτέρως μετά την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ , Άραβες και Ισραηλινοί ενεπλάκησαν σε καταστροφικούς πολέμους που τερμάτιζαν με εύθραυστη ειρήνη. Ο πόλεμος του Γιομ Κιπούρ διεξήχθη στο τέλος του 1973, με φόντο τον Ψυχρό Πόλεμο. Χαρακτηριστικά του πολέμου αυτού ήταν ο συντονισμένος αιφνιδιασμός που επέτυχαν Αιγύπτιοι και Σύριοι εναντίων των Ισραηλινών και η ικανότητα των τελευταίων να αντιδράσουν και να ανατρέψουν γρήγορα την εις βάρος τους κατάσταση. Οι στρατηγικές που ακολούθησαν και οι δύο πλευρές παράγουν πλήθος συμπερασμάτων και διδαγμάτων για το πως μπορούν να χρησιμοποιηθούν οι ένοπλες δυνάμεις ενός έθνους αλλά και τα λοιπά του πλεονεκτήματα, προκειμένου να αναλάβει την πρωτοβουλία των κινήσεων και να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα του σε περιφερειακό και παγκόσμιο επίπεδο.