Η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας: γερμανική μεθόδευση ή νομοτέλεια βάσει έθνο-θρησκευτικών συγκρούσεων;

Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου, παρά την αναμενόμενη και εν δυνάμει ιδεολογική και ιδεαλιστική συναίνεση επανέφερε μέσω του γιουγκοσλαβικού εμφυλίου, τον πόλεμο στο ευρωπαϊκό έδαφος, για πρώτη φορά μετά το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου. Η επανένωση της Γερμανίας και η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, σηματοδότησαν με ένα οξύμωρο σχήμα το πέρασμα από την μία εποχή στην άλλη. Από τη μία πλευρά, η επανένωση και η μεγιστοποίηση της ισχύος, μίας χώρας η οποία διαχρονικά εθεωρείτο «απειλή» και «πρόβλημα». Από την άλλη πλευρά, η διάλυση μιας μεγάλης εκβιομηχανισμένης χώρας των Βαλκανίων. Ο διεθνής και πολύ περισσότερο ο γερμανικός παράγοντας δέχθηκαν και δέχονται σφοδρές κριτικές για το ρόλο τους στη διάλυση της χώρας. H θέση, θέτει υπό εξέταση τις κριτικές αυτές, με βάση τις κονστρουκτιβιστικές αρχές, τα γεγονότα και τη ρητορική που αναπτύχθηκε γύρω από το ζήτημα.