Μεθοδολογία, αρχές και διαδικασίες της καλής νομοθέτησης

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι να αποτυπώσει την πορεία της Καλής Νομοθέτησης, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο εφαρμόζεται σήμερα στο ελληνικό ρυθμιστικό περιβάλλον. Ο στόχος για την Καλή Νομοθέτηση διατυπώθηκε από την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) με τη Συνθήκη του Άμστερνταμ το 1997, ενώ δύο χρόνια νωρίτερα ο Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης έθεσε σε εφαρμογή το πρόγραμμα της Κανονιστικής Μεταρρύθμισης για τη βελτίωση της ποιότητας των ρυθμίσεων των δημόσιων διοικήσεων των κρατών μελών της.Στο πλαίσιο αυτό, η πολιτική της Καλής Νομοθέτησης στη χώρα μας βασίστηκε σε καλές πρακτικές άλλων χωρών, καθώς και σε μια σειρά από αρχές και εργαλεία, τα οποία υιοθετήθηκαν αρχικά στο Ν.4048/2012. Η διαπίστωση των αδυναμιών του νόμου για την ουσιαστική βελτίωση της ποιότητας της νομοθεσίας, αλλά και την αντιμετώπιση φαινομένων πολυνομίας και κακονομίας οδήγησε στην ψήφιση του Ν. 4622/2019. Η πολιτική για την Καλή Νομοθέτηση ενσωματώθηκε στο νόμο για το Επιτελικό Κράτος, εντασσόμενη σε μια ευρύτερη προσπάθεια αναβάθμισης της ρυθμιστικής διακυβέρνησης, συνδέοντας άρρηκτα την πολιτική του κράτους με τη Δημόσια Διοίκηση.Ιδιαίτερη έμφαση δίδεται και στην νομοπαρασκευαστική διαδικασία, καθώς ο σχεδιασμός μιας ρύθμισης βασιζόμενος στις αρχές, τα μέσα και τις διαδικασίες της Καλής Νομοθέτησης αποτελεί τη βάση για την επιτυχή εφαρμογή της.