Βία κατά των γυναικών και ενδοοικογενειακή βία : διεθνείς πράξεις, πολιτικές, πρακτική

Το εγχείρημα των Διεθνών Οργανισμών για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών ξεκίνησε ήδη από το 1975 και μετά με τις Διεθνείς Συνδιασκέψεις των ΗΕ για τη γυναίκα. Παρότι σε οικουμενικό επίπεδο έχει επιτευχθεί μεγάλο έργο (στα πλαίσια των ΗΕ), δεν υπάρχει ένα συμβατικό κείμενο που να εξασφαλίζει την προστασία των γυναικών από τη βία. Το κενό αυτό ήρθε να καλύψει η CEDAW Committee με την υιοθέτηση της Γενικής Σύστασης 19, η οποία ορίζει την βία ως μορφή διάκρισης ούτως ώστε να καλύπτεται από την Σύμβαση των Ηνωμένων εθνών για την Εξάλειψη κάθε μορφής Διακρίσεων κατά των Γυναικών. Σε περιφερειακό επίπεδο το έργο των Διεθνών Οργανισμών είναι πιο ολοκληρωμένο αφού διαθέτουν νομικά δεσμευτικά κείμενα για την καταπολέμηση της βίας κατά των γυναικών, μηχανισμούς που ελέγχουν και προωθούν την εφαρμογή των κειμένων αυτών, αλλά και Δικαστήρια στα οποία μπορούν να γίνουν ατομικές και συλλογικές προσφυγές, τα οποία έχουν αναπτύξει μια πλούσια νομολογία που συμπληρώνει την προστασία των γυναικών από τη βία. Το σύστημα προστασίας του ΟΑΚ ήταν το πρώτο που σημείωσε αυτήν την πρόοδο, ωστόσο αντιμετωπίζει έντονα προβλήματα στην πραγματική εφαρμογή των διεθνών προτύπων για την προστασία των γυναικών από τη βία. Το ΣτΕ έχει επιτελέσει το πιο ολοκληρωμένο έργο στον τομέα αυτό. Κυρίαρχο ρόλο εδώ έχει διαδραματίσει το ΕΔΔΑ, ενώ νομικό επίτευγμα που διαφαίνεται ότι θα συντελέσει σε ακόμη μεγαλύτερη πρόοδο αποτελεί η Νέα Σύμβαση για την Πρόληψη και Καταπολέμηση της Βίας κατά των Γυναικών και της Ενδοοικογενειακής Βίας του ΣτΕ. Όσον αφορά την Αφρικανική Ένωση σε νομικό και θεσμικό επίπεδο έχει επιτελέσει σημαντικό έργο, ωστόσο στην πράξη υπάρχουν τόσα εμπόδια που αφήνουν τα επιτεύγματα αυτά να είναι μόνο θεωρητικά.