Δημιουργώντας τον «Νέο άνθρωπο»: ευγονική επιστήμη και κράτος στην Σουηδία και την ναζιστική Γερμανία

Η παρούσα εργασία εξετάζει τη μετάβαση της ευγονικής από επιστημονική θεωρία σε κρατική πολιτική κατά τον 20ό αιώνα, εστιάζοντας στη σύγκριση της εφαρμογής της στη σοσιαλδημοκρατική Σουηδία και τη ναζιστική Γερμανία. Αναλύεται πώς οι επιστημονικές ιδέες της ευγονικής ενσωματώθηκαν σε διαφορετικά πολιτικά και κοινωνικά συστήματα, διαμορφώνοντας πολιτικές πρακτικές που στόχευαν στη διαχείριση και τη βελτίωση του ανθρώπινου πληθυσμού. Στη Σουηδία, η ευγονική ενσωματώθηκε στις πολιτικές του κράτους πρόνοιας και παρουσιάστηκε ως μέσο διασφάλισης της κοινωνικής ευημερίας και της δημόσιας υγείας, με έμφαση σε πρακτικές όπως οι αναγκαστικές στειρώσεις. Από την άλλη, στη ναζιστική Γερμανία, η ευγονική αποτέλεσε πυρήνα της φυλετικής ιδεολογίας του καθεστώτος, υποστηρίζοντας πολιτικές διακρίσεων, ευθανασίας και γενοκτονίας. Η εργασία εξετάζει τους κοινούς άξονες, όπως τη χρήση της προπαγάνδας και τη δημιουργία συναίνεσης, αλλά και τις διαφοροποιήσεις στις εφαρμογές και τις προτεραιότητες των δύο συστημάτων. Μέσα από τη συγκριτική ανάλυση, αναδεικνύεται η σύνδεση επιστήμης, ιδεολογίας και πολιτικής, καθώς και οι ηθικές προεκτάσεις της χρήσης της ευγονικής. Τα συμπεράσματα της μελέτης υπογραμμίζουν την ανάγκη κριτικής σκέψης και δεοντολογίας στις επιστημονικές εφαρμογές, ώστε να αποφευχθούν παρόμοιες καταχρήσεις στο μέλλον.