Φύλο, σεξουαλικότητα και έθνος: αναπαραστάσεις του Έλληνα μετανάστη στον κινηματογράφο

Abstract

Η διπλωματική αυτή αποσκοπεί στην χαρτογράφηση των προκλήσεων που παρουσιάζονται σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο κατά τη διαδικασία της συγκρότησης, ορισμού και αναπαράστασης της σεξουαλικής και εθνικής ταυτότητας των μεταναστών.Μέσα από την ανάλυση λόγων ενός συγκεκριμένου κινηματογραφικού κειμένου επιχειρείται μια σκιαγράφηση των αντικρουόμενων λόγων που συγκροτούν την εικόνα του έλληνα άντρα μετανάστη και τους πιθανούς τρόπους πρόσληψής του.Η ταινία που αναλύεται ["Κατά Μέτωπο” (Head On) της Ava Κόκκινος], επικεντρώνεται κατά κύριο λόγο στην αναζήτηση σεξουαλικής ταυτότητας του κεντρικού ήρωα, όπως αυτή κατασκευάζεται πότε σε συνάρτηση και πότε σε αντιπαράθεση προς ένα ετερο-κανονικό μοντέλο που είτε προωθείται είτε υποβάλλεται πιεστικά και επιτακτικά από μια σειρά λόγων περί οικογένειας, αρρενωπότητας (masculinity) κ.α. που εντάσσονται και απορρέουν από μία κυρίαρχη πρόσληψη της “ελληνικότητας” και του “avÓpiopoà”(manhood) εκ μέρους μιας μεγάλης μερίδας ελλήνων της διασποράς (και όχι μόνο).Οι λόγοι για τη σεξουαλικότητα και το κοινωνικό φύλο συναντούν τους λόγους περί εθνικής και εθνοτικής ταυτότητας, προκαλώντας ρήξεις, αμφισβητήσεις και συγκρούσεις τόσο στο εσωτερικό του ιδίου του. κεντρικού χαρακτήρα όσο και σε σχέση με το ευρύτερο περιβάλλον του. (Μέσα από την παραστατικότητα ψη (performativity) του φύλου του έρχεται άλλοτε'να υποστηρίξει και να ενδυναμώσει την κυρίαρχη αρσενική, ετεροφυλοφιλική εικόνα του_ και άλλοτε να την αμφισβητήσει και να την μεταστρέψει (subversion of identity)^Η σεξουαλική αμφιθυμία του κεντρικού χαρακτήρα έρ^ται να υποδηλώσει (και αντίστροφα) μια αμφιθυμία όσον αφορά την αίσθηση του εθνικά (και εθνοτικά) "ανήκειν”, δημιουργώντας, προκαλώντας ένα αίσθημα “ανασφάλειας” και “μετεωρισμού” στο “αναμεταξύ” διαφορετικών προσλήψεων και βίωσης των σεξουαλικών και εθνικών ταυτοτήτων. Η ταινία φαίνεται να προβάλλει ως πρακτική αντίστασης σε αυτά τα αδιέξοδα της ταυτότητας, τη δυνατότητα ή αναγκαιότητα άρθρωσης μιας πολιτικής του πόνου.Οι παραπάνω αναπαραστάσεις, εξετάζονται και διερευνούνται στα πλαίσια τριών τόπων έρευνας, σε αυτόν της προσωπικής ανάγνωσης του ερευνητή, σε αυτόν μιας ομαδικής αδόμητης συνέντευξης καθώς και μέσα από προσωπικές απαντήσεις των συνεντευξιαζόμενων σε ένα ανοιχτό ερωτηματολόγιο (ημερολόγιο). Κατά συνέπεια, οι προσλήψεις των κινηματογραφικών λόγων εκ μέρους τόσο του ερευνητή όσο και των συνεντευξιαζόμενων (παράλληλα με τους προσωπικούς λόγους που αρθρώνουν αμφότεροι) αντιπαρατίθενται και συγκρίνονται, αναδεικνύοντας συγκλίσεις.όσο και αποκλίσεις.