Συγχωνεύσεις & εξαγορές στην ελληνική αγορά : διερεύνηση της δεκαετίας 2000-2009

Abstract

Οι Συγχωνεύσεις και οι Εξαγορές έχουν αναδειχθεί ως μία από τις βασικότερες μορφές \ στρατηγικής επέκτασης και ανάπτυξης των επιχειρήσεων και κερδίζουν συνεχώς έδαφος στο σύγχρονο ανταγωνιστικό περιβάλλον. Τα κίνητρα που ωθούν τις επιχειρήσεις σε συγχωνεύσεις και εξαγορές είναι πολλά και διαφορετικά. Αλλάζουν δε σε διαφορετικές οικονομικές συνθήκες καθώς και αν πρόκειται για συσχετισμένη ή ασυσχέτιστη συγχώνευση. Συγκεκριμένα, μία συσχετισμένη συγχώνευση μπορεί να προέλθει από το κίνητρο της δημιουργίας οικονομιών κλίμακας ή της δημιουργίας δυναμικότητας για την ικανοποίηση της αυξανόμενης ζήτησης για το προϊόν. Από την άλλη πλευρά, μία ασυσχέτιστη συγχώνευση ενδέχεται να οφείλεται σε διαφοροποίηση του επιχειρηματικού κινδύνου της επιχείρησης ή σε ανταπόκριση της μειούμενης ζήτησης του προϊόντος της εξαγοραζόμενης επιχείρησης. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η συνένωση επιχειρήσεων μπορεί να οδηγήσει σε μία πιο γρήγορη διείσδυση σε μία νέα αγορά (είτε γεωγραφική είτε σε νέο κλάδο) σε σχέση με την οργανική ανάπτυξη ή την υιοθέτηση μιας στρατηγικής που ενδεχομένως να ήταν υψηλού κόστους και ρίσκου. Σε άλλες περιπτώσεις, οι συγχωνεύσεις και εξαγορές έχουν αμυντικό χαρακτήρα, χαρακτήρα επιβίωσης, με κύριο στόχο την προστασία του μεριδίου αγοράς σε μία φθίνουσα ή συγκεντρωμένη αγορά. Σε γενικές γραμμές, ο λόγος της συνένωσης ενός οργανισμού με κάποιον άλλο, είναι η επίτευξη των στρατηγικών στόχων του πιο γρήγορα και με χαμηλότερο κόστος σε σχέση με το εάν ενεργούσε μόνος του, εξαιτίας των οικονομιών κλίμακας που επιτυγχάνονται, της δυνατότητας Cross - selling καθώς και των συνεργειών που αναπτύσσονται. Αποτελέσματα διεθνών ερευνών δείχνουν ότι οι συγχωνεύσεις στο σύνολο της βιομηχανίας μεταβάλλονται σημαντικά σε σχέση με την οικονομική συγκυρία, αυξάνονται δηλαδή κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης και μειώνονται κατά τη διάρκεια της ύφεσης. Μάλιστα, η σημαντική συσχέτιση μεταξύ του οικονομικού κύκλου και των συγχωνεύσεων είναι αυτοδύναμη και για συσχετισμένες και ασυσχέτιστες συγχωνεύσεις. Επίσης, σε σχέση με το αν η ένταση των συγχωνεύσεων διαφέρει ανάλογα με τον κλάδο παρουσιάζει και πάλι κυκλικότητα. Η γενική επιβράδυνση σε μία οικονομία και η συνεπαγόμενη μείωση της ζήτησης οδηγεί σε πλεονάζουσα δυναμικότητα σε ένα κλάδο. Οι συγχωνεύσεις μπορούν να εξαλείψουν αυτή την πλεονάζουσα δυναμικότητα με την ενοποίηση των υφιστάμενων επιχειρήσεων. Όμως κατά τη διάρκεια της ύφεσης οι επιχειρήσεις αντιμετωπίζουν περιορισμούς άντλησης κεφαλαίων με αποτέλεσμα να μην είναι σε θέση να πληρώσουν την αξία μίας επιχείρησης προς εξαγορά. Τότε οι συγχωνεύσεις και οι εξαγορές αναβάλλονται μέχρι η αγορά να γίνει πιο διαυγής.