Η έννοια της αλλοτρίωσης μέσα από το ζήτημα της εργασίας στον νεαρό Έγελο και τον νεαρό Μαρξ

Abstract

Το παρόν κείμενο αφορά το φαινόμενο της αλλοτρίωσης μέσα από το ζήτημα της εργασίας στον νεαρό Έγελο και τον νεαρό Μαρξ. Η έρευνά μας επικεντρώνεται στις σημειώσεις των μαθημάτων του Έγελου κατά την περίοδο διδασκαλίας του στο πανεπιστήμιο της Ιένας (1801-1806), σε αποσπάσματα από την Φαινομενολογία του Νου (1807) και στα τρία τετράδια των Παρισινών Χειρογράφων του Μαρξ (1844). Βασική μας επιδίωξη είναι να αναδειχθεί η πολυσημία που εμφανίζει η έννοια της αλλοτρίωσης-αποξένωσης κατά την πρώτη περίοδο του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής (19ος αιώνας), αλλά και η τροπή που λαμβάνει το περιεχόμενο της εργασίας στον κόσμο της βιομηχανίας. Το κείμενο στοχεύει στην διερεύνηση των πολλαπλών αλλοτριώσεων και των αρνητικών επιπτώσεών τους στα υποκείμενα του καπιταλιστικού κοινωνικού σχηματισμού και κυρίως στην εργατική τάξη, όπως αυτές εμφανίζονται στο έργο των δύο στοχαστών.This paper concerns the phenomenon of alienation through the question of labor in the early writings of Hegel and Marx. Our research focuses on Hegel's lecture notes during his teaching period at the University of Jena (1801-1806), excerpts from the Phenomenology of Mind (1807), and the three notebooks of Marx's Paris Manuscripts (1844). Our main aim is to highlight the polysemy displayed by the concept of alienation-estrangement during the first period of the capitalist mode of production (19th century), but also the turn that was taken by the content of labor in the industrial world. The text aims to investigate the multiple alienations and their negative effects on the subjects of the capitalist social formation and especially on the working class, as they appear in the work of the two thinkers.