Φόβος του εγκλήματος και θυματοποίηση μεταξύ γυναικών χρηστών

Abstract

Τις τελευταίες δεκαετίες ο φόβος του εγκλήματος και η θυματοποίηση των γυναικών χρηστών έχει προσλάβει διαστάσεις κοινωνικού φαινοµένου και έχει γίνει αντικείµενο πολιτικής εκμετάλλευσης. Μέσα από τη μέθοδο της ημιδομηµένης συνέντευξης σε συνολικό δείγμα 30 γυναικών χρηστών που βρίσκονται σε µονάδες υποκατάστασης µε µεθαδόνη του ΟΚΑΝΑ διαπιστώνεται ότι στην πλειοψηφία τους χαρακτηρίζουν τη φυσική τους κατάσταση κακή και τον εαυτό τους µη επαρκή να αντεπεξέρχεται στις καταστάσεις της ζωής. Αναφέρουν την ύπαρξη φόβου όταν κυκλοφορούν όξω το βράδυ, στη θέαση αλλοδαπών και μπροστά στο ενδεχόμενο του να γίνουν θύματα κλοπής, επίθεσης µε σκοπό τον ξυλοδαρμό, σεξουαλικής βίας ή ακόµα και φόνου. Ως περιοχές µε εντεινόµενο φόβο αναφέρουν το κέντρο της Αθήνας και ως τρόπο µείωσης αυτού τουαισθήµατος, την αποφυγή κυκλοφορίας σε συγκεκριµένες περιοχές βραδινές ώρες, όπως και τα µέτρα αυτοπροστασίας. Αναφέρουν χαμηλά ποσοστά φόβου του εγκλήματος πριν και κατά τη διάρκεια της εξάρτησης, ενώ στην τωρινή φάση της απεξάρτησης τα ποσοστά που εμφανίζουν είναι υψηλά. Θεωρούν τον εαυτό τους πιθανό θύμα εγκληµατικών ενεργειών όπωςκλοπής, βιασμού, ἕυλοδαρμού και ληστείας. Ἡ θυµατοποίησή τους κυμαίνεται σεπολύ ψηλά επίπεδα, λαβαίνει χώρα κυρίὼς την περίοδο της χρήσης καὶ µεεγκληματικές ενέργειες όπως ο βιασµός, η κλοπή και ο ξυλοδαρµός. Τα ποσοστάκαταγγελίας τῶν αδικηµάτων αυτών στην αστυνομία είναι πολύ χαμηλά.Η αξιολόγηση του όργου της αστυνομίας καὶ των ΜΜΕ όσον αφορά το ζήτημα τῶνναρκωτικών είναι πολύ αρνητική. Ἡ εμπλοκή τους µε το Σύστημα ΑπονομήςΠοινικής Δικαιοσύνης είναι χαρακτηριστικό της συντριπτικής πλειοψηφίας, µεκυριότερα αδικήµατα την κατοχή, χρήση και εμπορία ουσιών, την κλοπή, τη ληστείακαθώς και την απειλή µε μαχαίρι.