Αλκοολισμός στην εφηβική ηλικία

Abstract

Στην εργασία που πρόκειται να εκπονήσω στην συνέχεια, προσπαθώ να καταδείξω το πρόβλημα του αλκοολισμού στην εφηβική ηλικία συνδυαστικά με την οικογενειακή «παθογένεια», προς δύο κατευθύνσεις, στις οποίες πιστεύω ότι πρέπει και να εστιασθεί το όλο θέμα. Από την μία πως ο έφηβος, με την εσωστρεφή ή και ναρκισσιστική του συμπεριφορά, λαμβάνοντας αρνητικά εξωοικογενειακά μηνύματα και πρότυπα, αποκτώντας συναναστροφές και συγχρωτισμούς που τον ωθούν σε αυτήν την κατεύθυνση, την χρήση, κατάχρηση και εξάρτηση από το αλκοόλ και ενδεχομένως και στην παραβατικότητα , μπορεί να επηρεάσει αρνητικά και να διαταράξει ένα υγιές οικογενειακό κλίμα. Και από την άλλη πως μία οικογένεια με έλλειψη συνεννόησης και συνοχής, αδιαφορίας και παραμέλησης προς τον έφηβο, με εικόνες βίας και κακοποίησης είτε προς αυτόν είτε και προς άλλα μέλη της, με την ύπαρξη αλκοολικών γονέων, που βιαιοπραγούν ή και απουσιάζουν μονίμως από το σπίτι, μπορεί να τραυματίσουν ψυχικά έναν έφηβο, να διαδραματίσουν καταλυτικό ρόλο για την περαιτέρω εξέλιξη του, να τον ωθήσουν στον μιμητισμό αυτών των καταστάσεων ή και να τον «αποπέμψουν» από την οικογενειακή εστία προκειμένου να αναζητήσει διεξόδους, αγάπη και κατανόηση σε εξωοικογενειακούς χώρους όπου θα γίνει η εύκολη λεία στα χέρια επιτηδείων που θα τον μυήσουν στον ακλοολισμό και γιατί, όχι και σε παράνομες συμπεριφορές συνδυαστικά ίσως και με την χρήση άλλων ψυχοτρόπων ουσιών. Κόμπλεξ, σύνδρομα, προσπάθεια του εφήβου να γίνει αρεστός στις παρέες που θεωρεί πιο μοντέρνες στο σχολείο, η επιρροή των ΜΜΕ στην διαμόρφωση της προσωπικότητας του, είναι σημαντικοί παράγοντες που επιδρούν κατάλληλα στην διαμόρφωση της προσωπικότητας του και στην κατεύθυνση που θα ακολουθήσει. Οι παραβατικές μορφές στις οποίες μπορεί να προβεί είναι βιαιοπραγίες και βανδαλισμοί, αναρχία και χουλιγκανισμός ή και αρπαγή τσαντών. Από κει και πέρα αν συνδυασθεί το αλκοόλ σε ένα δεύτερο στάδιο με την χρήση ναρκωτικών ουσιών, τότε η κατάσταση γίνεται πιο ανεξέλεγκτη. Βέβαια αυτά είναι συμπτώματα, όπως αποδεικνύεται και από τα αποτελέσματα μελετών και ερευνών που παραθέτω, που εμφανίζονται κυρίως στα αγόρια αυτής της ηλικίας και όχι τόσο σε κορίτσια και επίσης πως ο ρόλος της οικογένειας είναι καταλυτικός, όχι μόνο στην μετάδοση προτύπων που απορροφά σαν σφουγγάρι ο νέος, αλλά και στην επίλυση του προβλήματος ανάλογα με τον τρόπο που θα ακολουθήσει αλλά και το οικογενειακό κλίμα που θα επικρατήσει, όπως αναφέρει και στο βιβλίο του για τον κοινωνικό έλεγχο ο καθηγητής Ι.Φαρσεδάκης, απόψεις του οποίου παραθέτω στο κυρίως μέρος. Δηλαδή κατά πόσον θα επιτύχει να αποτρέψει αυτές τις καταστάσεις, να τις εντείνει ή και να αποτρέψει εκ προοιμίου κάθε είδος εξέγερσης και ανυπακοής από τον έφηβο. Πρόκειται για μία πολύ «δύσκολη και επικίνδυνη» ηλικία για τον άνθρωπο, κατά την οποία οι επιρροές που θα δεχθεί θα διαμορφώσουν και την περαιτέρω εξέλιξη του.