Οι απόλυτες δικονομικές ακυρότητες του άρθρου 171 ΚΠΔ και τα δικαιώματα του κατηγορουμένου

Abstract

Θέμα του πονήματος είναι οι απόλυτες δικονομικές ακυρότητες, όπως αυτές ορίζονται στη διάταξη του άρθρου 171 παρ. 1 περ.δ΄ ΚΠΔ. Η παρούσα, επιδιώκει μια ανάλυση της έννοιάς τους, της νομικής τους φύσης αλλά και του σκοπού τους στο εκάστοτε στάδιο της ποινικής δίκης. Αρχικά, αναλύεται η διάκρισή τους από τις σχετικές αλλά και η νομοθετική πρόβλεψη γι΄ αυτές τόσο σε ευρωπαϊκό, όσο και σε διεθνές επίπεδο. Στη συνέχεια, πραγματοποιείται μια συνοπτική ανάπτυξη των δικαιωμάτων του κατηγορουμένου στα πλαίσια της ποινικής διαδικασίας, στο κυρίως μέρος του πονήματος αναλύονται οι απόλυτες δικονομικές ακυρότητες, ανά στάδιο της ποινικής διαδικασίας, ενώ στο τέλος κάθε σταδίου αναφέρονται αποφάσεις τόσο των εθνικών δικαστηρίων όσο και του ΕΔΔΑ. Τέλος, γίνεται αναφορά στον χρόνο και τον τρόπο προβολής, τις συνέπειες ακυροτήτων αλλά και στον 510 παρ. 1α ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως.

The subject of this master’s thesis, is the absolute procedural nullity as defined in article 171, paragraph 1d of the Criminal Procedure Code. This thesis seeks an analysis of their concepts, their indefinite legal concepts and their purpose in each stage of the criminal proceedings. Firstly, it analyzes the distinction made between them and the relevant nullity and also the legislative provision for them at both European and international level. In Addition to that, it attempts a brief analysis of the rights of the accused in criminal proceedings, while it emphasizes the absolute procedural invalidity in every stage of the criminal proceedings (with reference to judicial decisions of national courts and the ECHR). Finally, it references to procedural issues regarding the way and the time for filing the request, the penalties for absolute procedural nullity and also the analysis of the article 510 1a CPC.