Η πρακτική της μαντίλας στο πεδίο της μουσουλμανικής ετερότητας υπό την οπτική δικηγόρων παρεχόντων υπηρεσίες σε αιτούντες άσυλο

Abstract

Η συμβολική υπόσταση της μαντίλας στο πλαίσιο μιας καθημερινής μουσουλμανικής πρακτικής ως σημαίνοντος του πολιτισμικά διαφορετικού εμπλέκεται στην επαγγελματική ζωή των δικηγόρων, που υποστηρίζουν νομικά και εκπροσωπούν τους μουσουλμάνους αιτούντες άσυλο• καθοδηγεί τις σκέψεις, τους συνειρμούς και τα συναισθήματα των δικηγόρων που δρουν με απώτερο σκοπό την επίτευξη επικοινωνίας και συνεργασίας με τους μουσουλμάνους αιτούντες. Οι τυπικές επαγγελματικού τύπου σχέσεις που αναπτύσσονται ανάμεσα στους μουσουλμάνους αιτούντες άσυλο και τους δικηγόρους φιλτράρονται μέσω της αναπαράστασης μιας θεωρούμενης, κατά πρώτον, κοινωνικής και, κατά δεύτερον, θρησκευτικής ετερότητας που σταδιακά γίνεται οικεία. Η προσαρμογή της δεοντολογικής νόρμας της αξιοπρεπούς δικηγορικής συμπεριφοράς μέσω επιτελέσεων του σεβασμού, στο πεδίο του πολιτισμικού συμφραζόμενου της μουσουλμανικής σεμνότητας ως κοινωνικο-θρησκευτικού αυτοπεριορισμού, εισάγει μια ανατρεπτική θεώρηση ως προς την υποκειμενικότητα του δικηγόρου.The symbolic substance of the headscarf (hijab) in the context of a daily Muslim practice as a signifier of the culturally different is involved in the professional life of lawyers who legally support and represent Muslim asylum seekers• it guides lawyers' thoughts and feelings who act with the ultimate goal of achieving communication and collaboration with the Muslim asylum seekers. Formal professional relationships developed between Muslim asylum seekers and lawyers are filtered through the representation of a social, in the first place, and secondly religious considered alterity that gradually becomes familiar. The adaptation of the ethical norm of lawyer’s dignified conduct through performances of respect, in the cultural context of the Muslim modesty as a socio-religious self-restraint, introduces a subversive view of lawyer’s subjectivity.