Τα βασανιστήρια ως συστημικό άδικο

Abstract

Στη μελέτη αναδεικνύεται ειδικά ο συστημικός χαρακτήρας του εγκλήματος των βασανιστηρίων. Αφού προηγηθεί μια περιδιάβαση στην έννοια και τις μορφές εμφάνισης του εγκλήματος, εξεταστεί το προσβαλλόμενο έννομο αγαθό και η κρίσιμη εθνική και διεθνής νομολογία γύρω από το έγκλημα, από την οποία και θα υπογραμμιστεί τόσο η διεθνής όσο και η μακροεγκληματική του φύση, η μελέτη θα εξετάσει το κρίσιμο ζήτημα της καταφυγής στα βασανιστήρια σε καταστάσεις ανάγκης με την επίκληση μιας ενδεχόμενης άρσης του τελικού άδικου τους. Η μελέτη επιδιώκει έτσι να οριοθετήσει τον φερόμενο ως «απόλυτο» χαρακτήρα της απαγόρευσης των βασανιστηρίων. Συναφώς θα αντιπαρατεθεί με την πιθανότητα δικαιολόγησης των βασανιστηρίων υπό τη σκέπη του λεγομένου «ποινικού δικαίου του εχθρού» ως μοντέλου αντεγκληματικής πολιτικήςThe study specifically highlights the systemic nature of the crime of torture. After an overview of the concept and the forms in which the crime manifests, and an examination of the legally protected interest and the key national and international case law concerning the crime—which underscores both its international and large-scale criminal character—the study will address the critical issue of resorting to torture in emergency situations, considering the potential invocation of a possible removal of its ultimate unlawfulness. In this way, the study seeks to delineate the purportedly “absolute” character of the prohibition of torture. In this context, it will also confront the possibility of justifying torture under the framework of the so-called “criminal law of the enemy” as a model of anti-crime policy.