Μία πρώτη προσέγγιση στην ενυπόθηκη πίστη επί δανείων σε ευρώ μετά τον Ν. 4438/2016

Abstract

Με το Νόμο 4438/2016 ενσωματώθηκε στην ελληνική έννομη τάξη η οδηγία της 4ης Φεβρουαρίου 2014, 2014/17/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου σχετικά με τις συμβάσεις πίστωσης για καταναλωτές για ακίνητα που προορίζονται για κατοικία και την τροποποίηση των οδηγιών 2008/48/ΕΚ και 2013/36/ΕΕ και του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 1093/2010 προκειμένου να προασπιστεί τόσο το δημόσιο συμφέρον καθότι τα τραπεζικά ελλείματα αποτελούν συστημικό κίνδυνο για την οικονομία ολόκληρης της Ευρωζώνης όσο και το ιδιωτικό συμφέρον, προστατεύοντας τα φυσικά πρόσωπα από τον κίνδυνο υπερχρέωσης.Law 4438/2016 incorporated into the Greek legal order the Directive of 4 February 2014, 2014/17/EU of the European Parliament and the Council of EU on loans for consumers for residential property and amending Directives 2008/48/EC, 2013/36/EU and Regulation (EU) No 1093/2010 in order to defend both the public interest, as bank failures are a systemic risk to the economy of the entire Eurozone and the private interest, by protecting individuals from the risk of over-indebtedness.