Πρόληψη της παραβατικότητας των μαθητών: σχολική βία: ο ρόλος του σχολείου και του εκπαιδευτικού

Abstract

Σκοπός της παρούσας εργασίας είναι η διερεύνηση, μέσω της μεθόδου της βιβλιογραφικής και ερευνητικής ανασκόπησης, της παραβατικότητας των μαθητών και πιο συγκεκριμένα της σχολικής βίας. Επιπλέον στόχος είναι η καταγραφή μέτρων πρόληψης της βίας που εκφράζεται από τους μαθητές εντός και εκτός των σχολικών τειχών. Ο ρόλος του σχολείου και κατεπέκταση του εκπαιδευτικού είναι ιδιαίτερα σημαντικός.Μέσα από το θεωρητικό πλαίσιο συμπεράναμε ότι η νεανική παραβατικότητα είναι ένα διαχρονικό φαινόμενο, το οποίο δεν εμφανίστηκε ξαφνικά στις μέρες μας. Αντίθετα η σχολική βία, η οποία ελάχιστες φορές αποκαλύπτεται, αφού ακόμη και οι εκπαιδευτικοί αντιτίθενται στην καταγγελία της για να μην πληγεί το κύρος του σχολείου, τα τελευταία χρόνια έχει πάρει ανησυχητικές διαστάσεις, ενώ με την ανάπτυξη της τεχνολογίας, έχουν κάνει την εμφάνιση τους και νέες μορφές βίας (π.χ. cyber bullying). Οι εκπαιδευτικοί στις πλείστες περιπτώσεις που πέφτουν στην αντίληψη τους επεισόδια βίας αδυνατούν να επέμβουν. Αισθάνονται ότι δεν μπορούν να κάνουν κάτι έτσι ώστε να μειώσουν το πρόβλημα της σχολικής βίας, με αποτέλεσμα να σηκώνουν τα χέρια ψηλά.Κάνοντας μια ερευνητική ανασκόπηση κατανοούμε ότι υπάρχει μια αύξηση των φαινομένων ενδοσχολικής βίας, αφού πολλοί μαθητές δηλώνουν ότι έχουν υποστεί κάποια μορφή βίας, ενώ εξετάζοντας κάποιους παράγοντες που είναι πιθανόν να συμβάλλουν στη δημιουργία παραβατικής συμπεριφοράς, κατανοούμε ότι είναι απαραίτητη η ενίσχυση του ρόλου του σχολείου, όπως επίσης και της οικογένειας ως φορέων κοινωνικοποίησης. Η αποδυνάμωση και αλλοίωση τους ενισχύουν σε σημαντικό βαθμό την εμφάνιση τέτοιων φαινομένων.Όπως τονίζεται επανειλημμένα στην εργασία αυτή ο ρόλος του εκπαιδευτικού είναι πολύ ουσιώδης, αφού αποτελεί έναν «σημαντικό άλλο» για τον μαθητή και αποτελεί ένα παράδειγμα μίμησης γι’ αυτόν. Γι’ αυτό ο ίδιος οφείλει να παρεμβαίνει όταν αντιληφθεί ότι ένας μαθητής βρίσκεται σε κίνδυνο. Τέλος πρέπει να τονίσουμε ότι η διαμόρφωση μιας σωστής πολιτικής πρόληψης με τη συμμετοχή όλων των εμπλεκόμενων μελών της σχολικής κοινότητας είναι ο αποτελεσματικότερος τρόπος αντιμετώπισης αυτών των συμπεριφορών.