Η ιστορική μέθοδος του Foucault

Abstract

Η εργασία αυτή εξετάζει την θέση της ιστορίας στο έργο του Michel Foucault. Η ανάγνωσή μας εστιάζει στην μεθοδολογική προσπάθεια του Φουκώ να αναλύσει τους ιστορικούς όρους της γνώσης και των πρακτικών. Διεξάγουμε την έρευνά μας εξετάζοντας τις διάφορες έννοιες(ιστορικό a priori, λόγος, εξουσία/γνώση, υποκειμενοποίηση), που εισάγει ο Φουκώ στις διάφορες περιόδους του έργου του(αρχαιολογική,γενεαλογική, ηθική), προσπαθώντας να αναδείξουμε το διακύβευμα, τα θεωρητικά πλεονεκτήματα καθώς και τις απορίες που προκύπτουν από το εν λόγω εγχείρημα. Εστιάζουμε κυρίως στα κείμενα του Φουκώ, από το οι Λέξεις και τα Πράγματα ως την Ιστορία της Σεξουαλικότητας, αντλώντας ταυτόχρονα και από μελέτες του έργου του, όπως αυτές της Beatrice Han και των H. Dreyfus και P. Rabinow.This thesis is an examination of the place of history in Michel Foucault's work. At the center of my analysis is Foucault's methodological attempt to conceptualize the historical conditions of possibility of knowledge and practice. I undertake here a critical discussion of the various concepts(historical a priori, discourse, power/knowledge, subjectivation), that Foucault introduces throughout the different periods of his work(archaeological,genealogical,ethical), in order to gain a full appreciation of what is at stake in his work, of its theoretical contributions but also of its aporias and limits. I focus primarily on Foucault's works, from The Order of Things to The History of Sexuality, while also drawing upon studies of his work such as those by Beatrice Han and Dreyfus-Rabinow.