Η Οδηγία (ΕΕ) 2017/1371 για την καταπολέμηση, μέσω του ποινικού δικαίου, της απάτης σε βάρος των οικονομικών συμφερόντων της Ένωσης και η ενσωμάτωσή της στο εσωτερικό δίκαιο

Abstract

Αντικείμενο της διπλωματικής εργασίας είναι η εξέταση των σημαντικότερων πτυχών της Οδηγίας (ΕΕ) 2017/1371 (Οδηγία PIF) και η ανάλυση του τρόπου ενσωμάτωσής της στην ελληνική έννομη τάξη μέσω του Ν. 4689/2020. Η εργασία εκκινεί με μια ιστορική αναδρομή στην εξέλιξη της ποινικής προστασίας των οικονομικών συμφερόντων της ΕΕ, από τη Σύμβαση PIF και τον Ν. 2803/2000 έως το σύγχρονο ενωσιακό πλαίσιο με αναφορά στο προστατευόμενο έννομο αγαθό και στην εφαρμογή της αρχής της εξομοίωσης. Κεντρικό σημείο της μελέτης αποτελεί η δογματική προσέγγιση των αδικημάτων της «ευρωαπάτης» σε σχέση με τις δαπάνες και τα έσοδα, και των συνοδευτικών αδικημάτων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στα ζητήματα συρροής με τις διατάξεις του Ποινικού Κώδικα και σε προβλήματα διαχρονικού δικαίου. Η εργασία ολοκληρώνεται με μια αξιολόγηση της εναρμόνισης του ελληνικού δικαίου και μια αναφορά στην πρόταση αναθεώρησης της Οδηγίας.The purpose of this thesis is to examine the most significant aspects of Directive (EU) 2017/1371 (the PIF Directive) and to analyze how it was transposed into Greek law through Law 4689/2020. The thesis begins with a historical overview of the evolution of the criminal protection of the EU’s financial interests, from the PIF Convention and Law 2803/2000 to the current EU framework, with reference to the protected legal interest and the application of the principle of equivalence. A central focus of the study is the doctrinal approach to “Eurofraud” offenses in relation to expenditures and revenues, as well as related offenses. Particular emphasis is placed on issues of concurrence with the provisions of the Penal Code and on problems of historical law. The thesis concludes with an assessment of the harmonization of Greek law and a reference to the proposed revision of the Directive.