Η ενσωμάτωση της συντήρησης στη μουσειακή εμπειρία: τάσεις και προοπτικές

Abstract

Η συνάντηση συντήρησης και μουσειακής εμπειρίας είναι ένα φαινόμενο διεθνές, πολύπλευρο και πολυπαραγοντικό, με ποικίλες εκφράσεις. Παρότι εγκαινιάστηκε πριν από μερικές μόνο δεκαετίες, βρίσκεται πλέον σε πλήρη άνθιση. Σκοπός της εργασίας υπήρξε η μελέτη της ενσωμάτωσης της συντήρησης στη μουσειακή εμπειρία στον δυτικό κόσμο (κυρίως Ευρώπη και ΗΠΑ), με έμφαση στην ελληνική περίπτωση. Εξετάζουμε τη στροφή των δύο πεδίων προς το κοινό και κατ’ επέκταση προς το κοινωνικό σύνολο και τις πολιτιστικές, οικονομικές και κοινωνικές παραμέτρους που τροφοδότησαν τη συνάντηση τους, τους στόχους που υπηρετούν τα σχετικά εγχειρήματα, τις προσεγγίσεις εμπλεκόμενων επαγγελματιών και τα αποτελέσματα που έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα και διεθνώς. Τέλος, επιχειρείται μια ανάγνωση των προοπτικών που διαγράφονται στη χώρα μας, με αναφορά στη δημόσια αρχαιολογία και στον εκδημοκρατισμό της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς.The merging of conservation and the museum experience is an international phenomenon with multiple aspects, factors and manifestations. Although introduced only a few decades ago, it now finds itself in full bloom. This dissertation aims to study the incorporation of conservation within the museum experience in the western world (mainly Europe and the USA), with emphasis on the Greek model. We examine the outreach of these two fields towards the visitor and, in extent, the general public, and the cultural, economic and social parameters that nourished their merging, the aims served by related endeavors, the approaches of involved professionals and the outcomes that have been recorded in Greece and internationally. To conclude, we attempt an interpretation of the potential that is unfolding within our country, with reference to public archaeology and the democratization of the management of cultural heritage.