Οι μονάδες ψυχοκοινωνικής αποκατάστασης στεγαστικού τύπου: ο ρόλος του ψυχολόγου στην κοινότητα

Abstract

Στις σημερινές πολύπλοκες κοινωνικά συνθήκες, δημιουργούνται ερωτήματα για το πως ασκεί ο Ψυχολόγος το επάγγελμά του στην Κοινότητα και για το αν λαμβάνει υπόψη του τις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων. Στο πλαίσιο της Ψυχιατρικής Μεταρρύθμισης, παρατηρούμε ότι ο ρόλος του Ψυχολόγου περιορίζεται σε πρακτικές που επικράτησαν στον 20ο αι. για άτομα ασθενείς σε υπηρεσίες υγείας, παρεμποδίζοντας έτσι την ανάπτυξη προληπτικών παρεμβάσεων σε επίπεδο ομάδων και του πληθυσμού μιας περιοχής. Η πρόληψη είναι πιο σημαντική από τη θεραπεία ή/και την καταστολή. Πρέπει να γίνει νωρίς και να αφορά όχι μόνο το παιδί, αλλά και την οικογένειά του, το σχολείο και τις παρέες του. Είναι ζήτημα πολιτικής και κοινωνικής ευθύνης να εξασφαλίσουμε τις καλύτερες δυνατές συνθήκες, ώστε να επιτυγχάνεται σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερο σύνολο αποτελεσματική εγκληματοπροληπτική δράση.In today's complex social conditions created questions about how exercising the profession of psychologist in the Community and whether it takes into account the real needs of people. In the context of the Psychiatric Reform, we note that the role of psychologist is restricted to practices that prevailed in the 20th century. for those patients to health services, thereby hindering the development of preventive interventions at the level of groups and of the population of an area. The prevention is more important than treatment and / or suppression. We must be early and not only the child but also his family, school and friends. It is a question of political and social responsibility to ensure the best possible conditions, in order to achieve the widest possible set of effective crime preventive action.