Για το βιβλίο: Κωστής Κορνέτης, Τα παιδιά της Δικτατορίας

Abstract

Στις 27 Νοεμβρίου 1967, φοιτητές του Πανεπιστημίου του Τορίνο καταλαμβάνουν για έναν μήνα το Palazzo Campana, έδρα τότε του Τομέα των Ανθρωπιστικών Σπουδών. Αφορμή της κατάληψης υπήρξε η απόφαση να μεταφερθούν τμήματα του Πανεπιστημίου σε προάστιο, μακριά από το κέντρο της πόλης. Η κατάληψη εντάσσεται σε μια μακρά περίοδο φοιτητικών κινητοποιήσεων, που εκκινούσε νωρίτερα στη δεκαετία του ’60, με τις αντιδράσεις απέναντι στην πολιτική του χριστιανοδημοκράτη υπουργού Παιδείας της κυβέρνησης Άλντο Μόρο (Aldo Moro) Λουΐτζι Γκούι (Luigi Gui), και με αιτήματα τον εκσυγχρονισμό των εκπαιδευτικών μεθόδων και την αύξηση του προϋπολογισμού για την παιδεία […] Επιλέγοντας την περίπτωση του Πανεπιστημίου του Τορίνο ως πλέον αντιπροσωπευτικής, η Λουίζα Πασερίνι (Luisa Passerini) εν έτει 1988, με το βιβλίο της Autobiograpy of a Generation, Italy 1968 (α´ έκδ. Autoritratto di gruppo, Giunti Gruppo Editoriale, Φλωρεντία 1988), στρεφόταν σε τότε φοιτητές για να αναδείξει, μέσω προφορικών μαρτυριών, όχι τη γεγονοτολογική διάσταση, την ακριβή ανασύνθεση των συμβάντων μιας εξέχουσας στιγμής του ιταλικού ’68, αλλά τον τρόπο με τον οποίο τα δρώντα υποκείμενα τη βίωσαν και τη νοηματοδοτούν στη δική τους συγχρονία […] Από το βιβλίο αυτό μοιάζει να εμπνέεται περισσότερο ο Κωστής Κορνέτης για τη δική του, συστηματοποιημένη ακαδημαϊκά, σημαντική μελέτη για τη μάλλον περισσότερο συζητημένη γενιά της ελληνικής περίπτωσης. Πιάνοντας το νήμα από την Πασερίνι, ο Κορνέτης αναζητά τη μακρά συναρμογή των αντιφάσεων που οικοδομούν τις πολλαπλές ταυτότητες των «παιδιών της Δικτατορίας» και, μέσω αυτών, συνθέτει μια συλλογική βιογραφία, ως ιστορία πολιτική, κοινωνική και πολιτισμική. Κομίζοντας έναν σημαντικό όγκο –άνω των 50 συνεντεύξεων–, ακολουθεί την προσέγγιση που δίνει βάρος στην ανάδειξη των προσωπικών μαρτυριών, στις ενίοτε άρρητες ή και ασύνειδες πτυχές στη μικροκλίμακα της προσωπικής εμπειρίας, για να αναδειχθούν οι μακρότερες διάρκειες συνειδησιακής διαμόρφωσης, με τη διυποκειμενικότητα, τη μνήμη και τα συναισθήματα να παίζουν το δικό τους διηθητικό ρόλο. Ταυτόχρονα, όλα αυτά συμπληρώνονται με τη μελέτη αρχειακών τεκμηρίων και πλαισιώνονται βιβλιογραφικά.On November 27, 1967, students of the University of Turin occupied for one month the Palazzo Campana, then the seat of the Department of Humanities. The occasion for the occupation was the decision to transfer university departments to the suburbs, away from the city center. The occupation is part of a long period of student mobilizations, which started earlier in the 1960s, with reactions against the policy of the Christian Democrat Education Minister of the Aldo Moro government Luigi Gui, and with demands for the modernization of educational methods and the increase of the budget for education [...] Selecting the case of the University of Turin as most representative, Luisa Passerini in 1988, with her book Autobiography of a Generation, Italy 1968 (1st ed. Autoritratto di gruppo, Giunti Gruppo Editoriale, Florence 1988), turned to then students to highlight, through oral testimonies, not the factual dimension, the exact reconstruction of events of an outstanding moment of the Italian '68, but the way in which the acting subjects experienced it and give it meaning in their own contemporaneity [...] From this book Kostis Kornetis seems to draw more inspiration for his own, academically systematized, important study about the rather more discussed generation of the Greek case. Taking up the thread from Passerini, Kornetis seeks the long articulation of contradictions that build the multiple identities of the "children of the Dictatorship" and, through them, composes a collective biography, as political, social and cultural history. Bringing a significant volume —over 50 interviews—, he follows the approach that gives weight to highlighting personal testimonies, to the sometimes unspoken or even unconscious aspects on the micro-scale of personal experience, in order to highlight the longer durations of consciousness formation, with intersubjectivity, memory and emotions playing their own permeating role. At the same time, all this is supplemented with the study of archival documents and framed bibliographically.