Η προστασία των αρχιτεκτονικών συνόλων στην Ελλάδα : δίκαιο και πρακτική

Abstract

Η εργασία αυτή ασχολείται με το ζήτημα της διαχείρισης της προστασίας των αρχιτεκτονικών συνόλων στην Ελλάδα, από την πλευρά του νομικού και θεσμικού πλαισίου που τη διέπει. Σε διεθνές επίπεδο, οι αρχές προστασίας αποτελούν αντικείμενο επιστημονικών συνεδρίων που καταλήγουν στη σύνταξη, νομικά δεσμευτικών και μη, προστατευτικών κειμένων. Η εγχώρια νομοθεσία, ενσωματώνει τις αρχές προστασίας που επιβάλλει το διεθνές δίκαιο, και συνοψίζεται στην προστασία που απορρέει από το σύνταγμα, τη νομοθεσία γύρω από την προστασία της πολιτιστικής κληρονομιάς, και τη νομοθεσία που ρυθμίζει τους κανόνες δόμησης. Από την παράλληλη αυτή νομοθεσία, η εφαρμογή της οποίας ενίοτε δημιουργεί διοικητικές συγκρούσεις, προκύπτουν και οι πράξεις χαρακτηρισμού των προστατευόμενων αγαθών, οι οποίες σε μεγάλο βαθμό ακολουθούν, όσον αφορά στη νεώτερη αρχιτεκτονική, σειρά αντίστοιχη με τη διαδικασία παραγωγής της.