Η διαφθορά στην ελληνική δημόσια διοίκηση, ως βασική δυσλειτουργία και τροχοπέδη στην ομαλή λειτουργία της

Abstract

Στόχος της παρούσας διπλωματικής εργασίας είναι η μελέτη του φαινομένου της διαφθοράς στην Ελληνική Δημόσια Διοίκηση και η υποβολή προτάσεων αποτελεσματικής αντιμετώπισής του. Ειδικότερα, επιχειρείται η αποτύπωση της επικρατούσας κατάστασης, μέσω μιας προσπάθειας ανάλυσης των παραγόντων και του θεσμικού πλαισίου που συνέβαλαν στη διαμόρφωση της, με εστίαση στις ουσιαστικότερες δυσλειτουργίες της Δημόσιας Διοίκησης. Πραγματοποιείται ανάλυση στην μείζονα προβληματική της διαφθοράς, διότι εκλαμβάνεται είτε ως απόρροια είτε ως γενεσιουργός αιτία της εν γένει κακοδιοίκησης καθώς και οι υφιστάμενοι μηχανισμοί αντιμετώπισής της. Τέλος, παρουσιάζονται καλές πρακτικές χωρών σε ενωσιακό και διεθνές επίπεδο, που είναι κατάλληλες για ενσωμάτωση στο ισχύον θεσμικό πλαίσιο καθώς και προτάσεις για την ολιστική αντιμετώπιση του φαινομένου σε προληπτικό και κατασταλτικό επίπεδο.The present dissertation aims to investigate the phenomenon of corruption within the Greek public administration and to propose measures for its effective management. Specifically, it seeks to depict the current situation through an analysis of the factors and institutional framework that have contributed to its formation, with particular emphasis on the major dysfunctions of public administration. The study addresses corruption as both a consequence and a root cause of maladministration, examining the existing mechanisms designed to combat it. Moreover, it presents examples of good practices adopted by other countries at the European and international level, which may be appropriately integrated into the current institutional framework. Finally, the dissertation proposes a set of comprehensive measures to address the phenomenon of corruption holistically, both preventively and repressively