Η «Μεγάλη Ιδέα» των Ελλήνων αντιμέτωπη με έναν φιλελληνισμό που έχει πια σβήσει (1850-1880)

Abstract

Χωρίς να μπορώ να το καταθέσω ως βεβαιότητα, έχω την έντονη εντύπωση ότι έως τις αρχές του 1839 η ιδέα για μια άμεση διεύρυνση των στενών ορίων του ελληνικού κράτους δεν είχε –ούτε ως θεωρητικός λόγος ούτε ως πράξη– έντονη παρουσία στους ηγετικούς κύκλους του ελληνισμού∙ τους απασχολούσε περισσότερο η αντίδραση προς τους Βαυαρούς, ίσως και η ανάπτυξη της Αθήνας, όπου πολλοί Έλληνες του εξωτερικού, σημαντικοί μάλιστα, έρχονταν να εγκατασταθούν, μερικοί και να επενδύσουν αγοράζοντας τις οθωμανικές περιουσίες.Without being able to present it as a certainty, I have the strong impression that until the early 1839 the idea for an immediate expansion of the narrow borders of the Greek state did not have –neither as theoretical discourse nor as action– an intense presence in the leading circles of Hellenism; they were more concerned with the reaction towards the Bavarians, perhaps also with the development of Athens, where many Greeks from abroad, important ones indeed, came to settle, some also to invest by purchasing Ottoman properties.