Η οργάνωση Δημοκρατική Άμυνα στο κάδρο του αντιδικτατορικού αγώνα

Abstract

Η εργασία που ακολουθεί εστιάζει στον αντιδικτατορικό αγώνα της περιόδου 1967 – 1974. Με την επιβολή της δικτατορίας ξεκίνησε και η δράση οργανώσεων, όπου μια από τις πρώτες ήταν η Δημοκρατική Άμυνα. Αποτέλεσε την μετεξέλιξη μιας ομάδας με κοινωνικό, οικονομικό και πολιτικό αρχικά προσανατολισμό, τον όμιλο Παπαναστασίου. Αυτό την καθιστά ξεχωριστή, διότι όπως θα δειχθεί στην συνέχεια μετατράπηκε σε μια μαχητική οργάνωση, δίνοντας δυναμικό παρόν, καθ’ όλη την 7ετία και ήταν παρούσα και στην αποκατάσταση – μετάβαση στην δημοκρατική τάξη και νομιμότητα δηλαδή στις αρχές της μεταπολίτευσης. Η ιδιότητα του συντάκτη ως φοιτητή – μεταπτυχιακού στο Πάντειο Πανεπιστήμιο αποτέλεσε έναν ακόμα λόγο για την προσπάθεια ανάδειξης και δράσης της συγκεκριμένης οργάνωσης, καθότι ηγετικά στελέχη αυτής, υπήρξαν επιφανή μέλη της Παντειακής ακαδημαϊκής κοινότητας (τότε Π.Α.Σ.Π.Ε.) όπως ο Σάκης Καράγιωργας, ο Βασίλης Φίλιας, ο Κώστας Σημίτης κ. α. που βίωσαν με υψηλό ηθικό και μόνο αντίτιμο (καταδίκες, εξορίες, φυλακίσεις) την συμμετοχή τους σε αυτήν. Ο Σάκης Καράγιωργας θα αποτελέσει μια ξεχωριστή ενότητα στην παρούσα εργασία, λόγω της εν γένει στάσης του κατά την δράση, την δίκη αλλά και την παρουσία του τόσο σε ακαδημαϊκό αλλά και σε πολιτικό επίπεδο. Φυσικά την Δημοκρατική Άμυνα στελέχωσαν και στήριξαν με παρόμοιο αντίτιμο πολλά ακόμα μέλη της ελληνικής κοινωνίας από όλα σχεδόν τα στρώματα. Η Δημοκρατική Άμυνα κατάφερε να συσπειρώσει την κοινή προσπάθεια κατά της δικτατορίας, και τα μέλη της αποτέλεσαν ενωτικό στοιχείο σε όλες σχεδόν τις εκφάνσεις αυτού του επταετούς αγώνα. Μέσα από την περιγραφή των συνθηκών πριν και κατά την κατάλυση της δημοκρατίας, θα ανακύψει η αναφορά στην Δημοκρατική Άμυνα η ίδρυσή της, η δράση της, οι συλλήψεις και οι δίκες των μελών της, στις οποίες θα γίνει εκτενής αναφορά. Οι αποφάσεις των Εκτάκτων Στρατοδικείων, θα αποτελέσουν ένα βασικό τεκμήριο ως αποδεικτικό της αντιμετώπισης της οργάνωσης από το αυταρχικό εξουσιαστικό μόρφωμα της δικτατορίας. Ίσως έτσι να καταδειχθεί ότι η συνοχή που πολλές φορές διαμορφώνεται ανάμεσα σε διανόηση και κοινωνία είναι αφενός ισχυρή και αφετέρου μπορεί να αποτελέσει βασικό και άρρηκτο πυλώνα κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής εξέλιξης και κατ’ επέκταση ανάχωμα σε κάθε προσπάθεια που αποσκοπεί στην κατάργηση των απαράγραπτων ανθρωπίνων ηθικών αξιών.The present study focuses on the anti-dictatorial struggle during the period 1967–1974. With the imposition of the dictatorship, resistance organizations began to emerge, among the first of which was Democratic Defense. It constituted the evolution of a group with an initial social, economic, and political orientation, the Papanastasiou Group. This rendered it distinctive, since, as will be demonstrated, it developed into a militant organization, playing a dynamic role throughout the seven-year dictatorship and remaining present during the restoration and transition to democratic order and legality, namely in the early stages of the Metapolitefsi. The author’s status as a postgraduate student at Panteion University provided an additional motive for highlighting and examining the activity of this particular organization, given that its leading figures were prominent members of the Panteion academic community (P.A.S.P.E. at the time), such as Sakis Karagiorgas, Vassilis Filias, Kostas Simitis, among others, who experienced with high moral —and paid solely through convictions, exiles, and imprisonments—the cost of their participation. Sakis Karagiorgas constitutes a distinct unit of this study due to his overall stance during the organization’s activity, the trial, and his presence both in the academic sphere and in the political arena. Naturally, Democratic Defense was also staffed and supported, under similar costs, by numerous other members of Greek society, drawn from almost all social strata. The organization managed to consolidate collective resistance against the dictatorship, with its members forming a unifying element across nearly all expressions of this seven-year struggle. Through the description of the circumstances before and during the overthrow of democracy, attention will be given to Democratic Defense: its founding, its activities, the arrests and trials of its members, with detailed reference to the latter. The rulings of the Extraordinary Military Tribunals will serve as primary evidence of how the organization was confronted by the authoritarian power structure of the dictatorship. This may demonstrate that the cohesion often forged between intellectuals and society is both robust and indispensable, and that it may constitute a fundamental and unbreakable pillar of social, economic, and political development, thereby acting as a bulwark against any attempt aimed at abolishing the inalienable moral values of humanity.