Ο ρόλος των κρατικών ενισχύσεων υπό τη μορφή εγγυήσεων του ελληνικού δημοσίου

Abstract

Οι κρατικές ενισχύσεις που παρέχουν τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις επιχειρήσεις τους και γενικότερα στις οικονομίες τους μπορούν να λάβουν διάφορες μορφές, μία εκ των οποίων είναι η κρατική εγγύηση. Οι κρατικές εγγυήσεις οφείλουν να ακολουθούν τους κανόνες του ενωσιακού δικαίου, διότι σε διαφορετική περίπτωση νοθεύεται ο ανταγωνισμός και διαταράσσεται η ισορροπία του στην ενωσιακή αγορά. Το Ελληνικό Δημόσιο παρέχει εγγυήσεις με σκοπό τον ευχερέστερο δανεισμό κυρίως ιδιωτικών επιχειρήσεων, αλλά και δημοσίων, καθώς και φυσικών προσώπων. Οι εγγυήσεις του Ελληνικού Δημοσίου αποτέλεσαν -και αποτελούν- ένα πολύτιμο εργαλείο δημοσιονομικής πολιτικής, του οποίου όμως η χρήση δεν υπήρξε απόλυτα συνετή από τις κυβερνήσεις, κάτι που έγινε εμφανές τα τελευταία χρόνια με την έλευση της οικονομικής κρίσης. Οι εν λόγω εγγυήσεις αφήνουν αναμφίβολα ορισμένο θετικό αποτύπωμα στην ελληνική οικονομία, είναι όμως ζήτημα περαιτέρω διερεύνησης αν το αποτύπωμα αυτό υπερτερεί τελικά του κόστους που συνεπάγεται η παροχή τους.

State aids provided by the Member States of the European Union to their businesses and their economies in general can take various forms, one of which is the state guarantee. State guarantees must follow the rules of European Union law, because otherwise competition is distorted and its balance in the European Union market is disturbed. The Greek State provides guarantees for the purpose of easier lending mainly to private companies, but also to public, as well as natural persons. The guarantees of the Greek State have been -and are- a valuable tool of fiscal policy, but its use has not been fully prudent by governments, something that became apparent in recent years with the advent of the economic crisis. These guarantees undoubtedly leave a certain positive imprint on the Greek economy, but it is a matter of further investigation whether this imprint ultimately exceeds the cost of providing them.