Επιτυχημένες «καλές πρακτικές» κατά της διαφθοράς. Τα παραδείγματα του Χονγκ Κονγκ και της Σιγκαπούρης

Abstract

Η μελέτη επιχειρεί να εντοπίσει τα κύρια χαρακτηριστικά δύο υπηρεσιών κατά της διαφθοράς, που εδρεύουν αντίστοιχα στο Χονγκ Κονγκ και στη Σιγκαπούρη και που θεωρούνται διεθνώς ιδιαίτερα επιτυχημένες. Ιδίως το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην πρώτη από τις υπηρεσίες αυτές, την «Ανεξάρτητη Επιτροπή Καταπολέμησης της Διαφθοράς» (ICAK), που απολαμβάνει πλήρους ανεξαρτησίας από κυβερνητικές πιέσεις ή επιρροές, αλλά υπόκειται και η ίδια σε έλεγχο από άλλες ανεξάρτητες επιτροπές. Διαθέτει μεγάλο στελεχιακό προσωπικό (περί τους 1300 υπαλλήλους το 2012) και ιδιαίτερα υψηλό προϋπολογισμό (83 εκατ. ευρώ το 2012), έχει, δε αναλάβει εξ ολοκλήρου την πολυμέτωπη αντιμετώπιση της διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα, δηλ. τόσο στη καταστολή (έρευνα καταγγελιών από πολίτες μέσω τηλεφωνικής γραμμής, προώθηση υποθέσεων σε αρμόδιες πειθαρχικές και ποινικές αρχές, γνωστοποίηση σοβαρών υποθέσεων στα ΜΜΕ, δυνατότητα διενέργειας συλλήψεων, κατ’ οίκον έρευνας και κατασχέσεων), όσο και την πρόληψη (έρευνα παραγόντων που οδηγούν στη διαφθορά, συμβουλές σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, σύμπραξη με στρατηγικούς εταίρους, π.χ. συνομοσπονδία υπαλλήλων, διοργάνωση επιμορφωτικών σεμιναρίων) καθώς και την ευαισθητοποίηση του κοινού (π.χ. μέσω τηλεοπτικών σειρών με θέμα τη διαφθορά). Ανάλογα ισχύουν και για την αντίστοιχη υπηρεσία της Σιγκαπούρης. Είναι προφανές ότι ή ενδελεχής μελέτη του τρόπου λειτουργίας αυτών των υπηρεσιών θα μπορούσε να προσφέρει πολλές ενδιαφέρουσες ιδέες για την καταπολέμηση της διαφθοράς και στην Ελλάδα.The study attempts to identify the main characteristics of two anti-corruption agencies based in Hong Kong and Singapore, respectively, both of which are considered internationally highly successful. Particular attention is focused on the first of these agencies, the Independent Commission Against Corruption (ICAC), which enjoys full independence from governmental pressure or influence, while at the same time being subject to oversight by other independent committees. It has a large staff (around 1,300 employees in 2012) and a particularly high budget (€83 million in 2012). It has undertaken in its entirety the multifaceted fight against corruption at all levels, that is, both suppression (investigating complaints from citizens via hotline, forwarding cases to the competent disciplinary and criminal authorities, publicizing serious cases in the media, the ability to carry out arrests, home searches, and seizures) and prevention (investigating factors that lead to corruption, providing advice to private companies, collaborating with strategic partners such as employee confederations, organizing training seminars), as well as public awareness (e.g., through television series dealing with corruption). Similar conditions apply to the corresponding agency in Singapore. It is evident that an in-depth study of the operational model of these agencies could offer many interesting ideas for combating corruption in Greece as well.