Η αναθεώρηση του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου (Κανονισμός Δουβλίνο IV): συγκλίσεις και αποκλίσεις προς την ΕΣΔΑ

Abstract

Κατά την πρόσφατη προσφυγική κρίση, αποδείχθηκε στην πράξη οτι ο Κανονισμός Δουβλίνο ΙΙΙ είναι αναποτελεσματικός και ανεφάρμοστος. Ως εκ τούτου, κατέστη επείγουσα η αναθεώρησή του, μέσα στα πλαίσια της γενικότερης αναθεώρησης του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου. Οι διαφορετικές θέσεις και συμφέροντα των κρατών μελών της ΕΕ οδήγησαν σε διαφωνίες και εντάσεις και συνεπώς σε καθυστερήσεις. Διαδοχικά, διαμορφώθηκαν τρία σχέδια αναθεώρησης του Κανονισμού, από τρία διαφορετικά όργανα της ΕΕ: το πρώτο παρουσιάστηκε το Μάιο 2016 από την Επιτροπή, το δεύτερο σχέδιο με εισηγήτρια την ευρωβουλευτή Cecilia Wikström παρουσιάστηκε το Φεβρουάριο 2017 και το τρίτο το οποίο υπερψηφίστηκε τον Οκτώβριο 2017 στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Τα τρία σχέδια διαφέρουν σε αρκετά σημεία μεταξύ τους και κινούνται εν πολλοίς σε διαφορετική φιλοσοφία. Στην εργασία αυτή αναπτύσσεται η νομολογία του ΕΔΔΑ αναφορικά με τον ισχύοντα Κανονισμό, όσο και με τους προϊσχύσαντες, επισημαίνονται τα προβληματικά σημεία, παρουσιάζονται τα τρία σχέδια αναθεώρησης του Κανονισμού και ερευνάται κατά πόσον αντιμετωπίζονται τα ζητήματα που αναδείχθηκαν μέσω της νομολογίας. Στη συνέχεια αναπτύσσονται οι νέοι θεσμοί που εισάγονται με την αναθεωρημένη μορφή του Κανονισμού, ο διορθωτικός μηχανισμός κατανομής και η κλείδα αναφοράς και σχολιάζονται υπό το πρίσμα της νομολογίας του ΕΔΔΑ.

During the recent refugee crisis, it has been proved by practical experience that the Dublin III Regulation is ineffective and inapplicable. It has therefore become urgent to revise it, within the contex of the revision of the Common European Asylum System. The different positions and interests of the EU Member States have led to disagreements and tensions and hence to delays. Three drafts for revising the Regulation were drafted by three different EU bodies: the first one was presented by the Commission in May 2016; the second draft was made by MEP Cecilia Wikström in February 2017; the third was voted by the European Parliament in October 2017. The three drafts differ in several issues and have divergent approaches. This thesis develops the ECtHR case law on the current Regulation and the previous ones, highlights the problematic points, presents the three drafts for the revision of the Regulation and examines the extent to which the issues raised through case law are addressed. In addition, the new institutions introduced by the revised versions of the Regulation, the Corrective allocation mechanism and the Refference key are developed and commented in the light of the case law of the ECtHR.