Οπτικά παράσιτα στην ψηφιακή κουλτούρα: ο θόρυβος ως τακτική

Abstract

Το θέμα της εν λόγω διπλωματικής εργασίας αφορά την αισθητική του σφάλματος και τις εκφάνσεις της, τόσο στην καλλιτεχνική παραγωγή των πρώτων κινημάτων της Πρωτοπορίας, όσο και στις υπονομευτικές καλλιτεχνικές πρακτικές της ψηφιακής κουλτούρας. Κατά κύριο λόγο, θα διερευνηθούν τα οπτικά αποτελέσματα της καλλιτεχνικής εκμετάλλευσης των σφαλμάτων και των δυσλειτουργιών που συναντώνται στα ψηφιακά συστήματα, με κέντρο βάρους την έννοια του ψηφιακού οπτικού θορύβου (glitch) και τις συνδηλώσεις του στην εμπειρία εντός της ψηφιακής σφαίρας. Τέλος, θα γίνει μία προσπάθεια σύνδεσης αυτής της αισθητικής του σφάλματος με την έννοια της τακτικής, όπως αυτή ορίζεται από τον Michel de Certeau, και θα επιχειρηθεί η ανάδειξη της καταλυτικής συμβολής της στη στοιχειοθέτηση ενός νέου, ανεπίσημου, ψηφιακού αλφαβητισμού.The aim of this master thesis is to examine the aesthetics of error and its manifestations in both the artistic production of the early Avant-Garde, and the subversive artistic practices of digital culture. Mainly, this paper will attempt to explore the visual artifacts produced by the artistic exploitation of errors and malfunctions encountered in digital systems, focusing mostly on the concept of glitch and its connotations, as far as the human experience within the digital realm is concerned. Finally, an attempt will be made to connect this aesthetics of error with Michel de Certeau\'s definition of tactics, and to highlight its decisive contribution to the emergence of a new kind of digital literacy.