ΦΑΚΕΛΟΣ: Οικονομική θεωρία και κρίση - Η οικονομική σκέψη και η οικονομική πολιτική έξι χρόνια μετά την κρίση

Abstract

Η σχετικά μακρόχρονη περίοδος ευμάρειας προ του 2007 δημιούργησε θετικές προσδοκίες αναφορικά με το μέλλον της οικονομίας. Τόσο σε επίπεδο χάραξης πολιτικής όσο και σε ακαδημαϊκό επίπεδο υπήρχε διάχυτη η αίσθηση ότι η διεθνής οικονομία κινείται σταθερά σε θετικούς ρυθμούς και το κύριο αντικείμενο συζήτησης ήταν η μακροπρόθεσμη πορεία της εκάστοτε οικονομίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η δήλωση του τέως βρετανού πρωθυπουργού Gordon Brown ότι οι οικονομικοί κύκλοι αποτελούν παρελθόν. Όπως αποδείχθηκε από τα γεγονότα της χρηματοοικονομικής κρίσης του 2007-2008, η αντίληψη αυτή ήταν λανθασμένη. Βασικό άξονα της αντίληψης αυτής αποτελούσε η πίστη στην ικανότητα της αγοράς να λειτουργήσει βέλτιστα υπό την απουσία ρυθμιστικών πολιτικών. Το παγκοσμιοποιημένο χρηματοπιστωτικό σύστημα λειτουργούσε ήδη σε ένα απορρυθμισμένο πλαίσιο, στο οποίο όμως δημιουργήθηκαν δυναμικές και σχέσεις, οι οποίες δεν ήταν φανερές σε διαμορφωτές πολιτικής και ακαδημαϊκούς, τουλάχιστον όχι σε αυτούς που προσεταιρίζονται τη συμβατική αντίληψη περί λειτουργίας της οικονομίας.The relatively long period of prosperity prior to 2007 created positive expectations regarding the future of the economy. Both at the policy-making level and at the academic level, there was a widespread sense that the international economy was moving steadily at positive rates, and the main subject of discussion was the long-term trajectory of each respective economy. A characteristic example is the statement by former British Prime Minister Gordon Brown that economic cycles are a thing of the past. As demonstrated by the events of the financial crisis of 2007-2008, this perception was erroneous. A fundamental pillar of this perception was the belief in the market's ability to function optimally in the absence of regulatory policies. The globalized financial system was already operating within a deregulated framework, in which, however, dynamics and relationships were created that were not apparent to policy makers and academics, at least not to those who subscribe to the conventional understanding of how the economy functions.