Το έγκλημα στον κυβερνοχώρο

Abstract

Η παρούσα διπλωματική εργασία πραγματεύεται το έγκλημα στον κυβερνοχώρο. Στις επόμενες σελίδες, αναλύεται το νομικό πλαίσιο για το κυβερνοέγκλημα, τόσο σε διεθνές όσο και ενωσιακό επίπεδο. Συγκεκριμένα, αναλύεται διεξοδικά η Σύμβαση της Βουδαπέστης για το έγκλημα στον κυβερνοχώρο, καθώς και η Οδηγία 2013/40 της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις επιθέσεις κατά συστημάτων πληροφοριών. Στην συνέχεια, ερευνάται η δομή και ο ρόλος των Οργανισμών της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έχουν επιφορτιστεί με την κυβερνοασφάλεια και κυριότερα ο Οργανισμός ENISA. Μετέπειτα, παρατίθενται οι δράσεις και οι πρωτοβουλίες της Ένωσης στον συγκεκριμένο τομέα, οι οποίες εκφράζονται κυρίως με δύο Ανακοινώσεις της Επιτροπής και με την Στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την ψηφιακή δεκαετία. Βέβαια, πριν από τα ανωτέρω και για λόγους πληρότητας, κατεβλήθη προσπάθεια να παρατεθεί ο ορισμός του κυβερνοεγκλήματος, τα χαρακτηριστικά που το διαφοροποιούν από το κοινό έγκλημα, καθώς και μία σύντομη ιστορική αναδρομή.The given master’s thesis deals with cybercrime. On the following pages, the legal framework for cybercrime in both international and EU level is analyzed. More specifically, The Budapest Convention on cybercrime is thoroughly scrutinized with the Directive 2013/40 of European Union on attacks against information systems, as well. Moreover, the structure and role of the European Union Agencies in charge of cyber security is explored, and mostly the ENISA Agency. Additionally, the actions and the initiatives of the Union in this field are listed, which are mainly expressed in two Communications of the European Commission and the elaboration of strategy of the Union for the digital decade. However, before the above and for reasons of completeness, an attempt was made to cite the definition of cybercrime, the characteristics of which differentiate it from common crime, as well as a brief historical look.