Μοντέλα δημοκρατίας : το μπολιβαριανό σύνταγμα της Βενεζουέλας

Abstract

Η δημοκρατία στην μακραίωνη ιστορία της, από την αρχαία «πόλιν» έως σήμερα, έχει προσλάβει πολλές και διαφορετικές έννοιες . Βασικό χαρακτηριστικό της δημοκρατίας παραμένει, πάντοτε, ο πλουραλισμός που αυτή γεννά. Πλουραλισμός, ο οποίος παράγει επιλογές, που με τη σειρά τους ενθέτουν εναλλακτικές, που, ακολούθως, προκαλούν συζήτηση, η οποία ενθαρρύνει την επικοινωνία, η επικοινωνία δε, ελαχιστοποιεί τον δογματισμό και, με τον τρόπο αυτό προάγεται η κατανόηση των φαινόμενων κάθε είδους, οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών, πολιτειακών . Το Μπολιβαριανό παράδειγμα, αντιστρόφως, εξεταζόμενο ως φαινόμενο Συνταγματικό και πολιτικό, του οποίου η μελέτη και κατανόηση, απαλλασσόμενη στο βαθμό του δυνατού από κάθε είδους (προσωπικό) δογματισμό, ενθαρρύνει την επικοινωνία και προκαλεί συζήτηση, η οποία προβάλλει εναλλακτικές, παράγει επιλογές, οι οποίες στη σύγχρονη εποχή του νεωτερικού πλουραλισμού συμβάλλουν στον διάλογο για την διάρκεια και τις προοπτικές των νεότερων πολιτικών μορφών- στις οποίες και εστιάζει περισσότερο η παρούσα εργασία- αλλά, και κοινωνικών και οικονομικών μορφών, ήτοι στο διάλογο για την «νεωτερικότητα σήμερα». Αποτελεί, εξάλλου, το Μπολιβαριανό παράδειγμα της Βενεζουέλας, κατάλληλο προς τούτο εργαλείο και σημαντική συμβολή στον διάλογο για την «νεωτερικότητα σήμερα», αφού, ύψιστο στόχο του «μοντέλου» της Μπολιβαριανής Δημοκρατίας της Βενεζουέλας και, ταυτόχρονα, κατευθυντήρια γραμμή για την ενασκούμενη από την Κυβέρνηση Chavez πολιτική, αποτελεί η επανίδρυση της Πολιτείας για την θεμελίωση μιας κοινωνίας δημοκρατικής, συμμετοχικής και πρωταγωνιστικής, όπως ο στόχος αυτός (προσδι)-ορίζεται στο Προοίμιο του Συντάγματος του 1999, εξειδικεύεται στα επιμέρους άρθρα του και συγκεκριμενοποιείται με τους Νόμους και τις εφαρμοζόμενες διοικητικές πρακτικές.

Democracy in its long history, from the ancient 'polis’ until today, has gained several meanings. Pluralism always remains the key feature that Democracy generates. Pluralism, which produces options, which in turn insert alternatives, which afterwards cause discussion, which encourages communication, the communication minimizes dogmatism. Therefore, comprehension of every kind of phenomena, economic, social, political and state phenomena is succeeded. The Bolivarian paradigm, conversely, viewed as a constitutional and political phenomenon, whose study and comprehension, exempted as far as possible from any kind of (personal) dogmatism, encourages communication and causes discussion, which adduces alternative, produces options, which in the modern age of modernized pluralism contribute to the dialog for the duration and the prospects of younger political forms-on which this study focuses the most- but also social and economic forms, that is in the dialog for the 'modernization today’. Moreover, the Bolivarian paradigm of Venezuela, constitutes a suitable tool for this purpose and significant contribution to the discussion on the "modernization today', since the State re-establishment for the foundation of a democratic, participatory and principal society, constitutes the overriding objective of the Bolivarian Republic of Venezuela 'model' and at the same time, the guideline for the policy exercise by the Hugo Chavez Government, as this objective is defined in the Constitution of 1999 Preamble, specializes in its individual articles and is particularized with the Laws and the implemented administrative practices.