Η σεξεργασία στην Ελλάδα σήμερα υπό το πρίσμα της διαθεματικότητας

Abstract

Σκοπός της έρευνας είναι να διερευνηθεί η εμπειρία των σεξεργατριών και πως αυτή διαμορφώνεται μέσα από τα διαφορετικά κοινωνικά χαρακτηριστικά που φέρουν (όπως η εθνικότητα ή η κοινωνική τάξη) καθώς και από το συγκεκριμένο είδος σεξεργασίας που ασκούν (π.χ. «δρόμου» ή εσωτερικού χώρου), στην Αθήνα του σήμερα. Το ερώτημα αυτό επιχειρήθηκε να απαντηθεί μελετώντας με ανάλυση λόγου α) τον λόγο της νομοθεσίας, β) τον λόγο και την εικόνα του κέντρου ημέρας Red Umbrella Athens μέσα από το υλικό της έκθεσης φωτογραφίας «Ένα δικό της δωμάτιο» καθώς και της συνέντευξης με την συμμετέχουσα στην επιμέλεια της έκθεσης και εργαζόμενη στο κέντρο ημέρας. Τα αποτελέσματα της έρευνας υποδεικνύουν ότι η νομοθεσία δημιουργεί διαφορετικές θεσιακότητες ανάμεσα στις σεξεργάτριες, καθώς ορίζει ως μοναδική νόμιμη άσκηση της σεξεργασίας αυτή εντός του οίκου ανοχής, αποκλείει από την νόμιμη άσκηση μερίδα πληθυσμού βάσει κάποιων χαρακτηριστικών τους και αναπαριστά τις σεξεργάτριες είτε ως φορείς ασθενειών, είτε ως εγκληματίες, είτε ως αντικείμενα. Αντίστοιχα, ο λόγος και εικόνα του Red Umbrella Athens αναπαριστά την σεξεργασία ως μία εργασία όμοια με κάθε άλλη, τους οίκους ανοχής με τρόπο οικείο, ενώ εντοπίζονται εντός του τρόποι αντίστασης των σεξεργατριών στον αποκλεισμό που υφίστανται. Τέλος και στα πλαίσια του λόγου αυτού, διακρίνονται ενδεχόμενοι αποκλεισμοί και ιεραρχήσεις.The aim of this research is to explore the experience of sex workes and how it is shaped by their different social characteristics (such as ethnicity or social class) as well as by the specific type of sex work they engage in (e.g. "street" or indoor), in today’s Athens. This question was attempted to be answered by studying, through discourse analysis a) the discourse of national legislation, b) the discourse and image of the Red Umbrella Athens day center through the material of the photography exhibition "A Room of One's Own" as well as an interview with the curator and employee of the day center. The results of the study indicate that the legislation creates different positionalities among sex workers, as it defines prostitution within brothels as the only legal form of prostitution, excludes a portion of the population from legal practice based on certain characteristics, and represents sex workers as either carriers of disease, criminals, or objects. In contrast, the discourse and image of Red Umbrella Athens represents prostitution as a profession like any other, brothels in a familiar way, and identifies ways in which sex workers resist the exclusion they experience. Lastly, within the context of the last discourse, potential exclusions and hierarchies are distinguished.