Η ευρωπαϊκή και ελληνική εμπειρία από τις ΣΔΙΤ: η περίπτωση της ζεύξης Ρίου-Αντιρρίου

Abstract

Οι Συμπράξεις Δημόσιου - Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) γνωστές στη διεθνή ορολογία ως Public - Private Partnerships (PPP) αποτελούν μια μέθοδο κατασκευής δημόσιων υποδομών και παροχής δημόσιων υπηρεσιών, με συνεχώς διευρυνόμενη εφαρμογή. Η μέθοδος των ΣΔΙΤ έχει βρει τα τελευταία τουλάχιστον χρόνια ευρεία εφαρμογή στο μεγαλύτερο σύνολο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, συμπεριλαμβανομένων και των χωρών που εισήλθαν με την τελευταία διεύρυνση της προς Ανατολάς και προς την Μεσόγειο. Οι εφαρμοζόμενες λύσεις ΣΔΙΤ είναι πολλές και προσαρμόζονται ανάλογα με το χαρακτήρα της δραστηριότητας και του έργου, ενώ συνεχώς διευρύνεται και η γκάμα εφαρμογών τους. Η εμβέλειά τους επεκτείνεται πέρα από τις μεγάλες υποδομές σε προγράμματα, δράσεις και έργα σε περιφερειακό — τοπικό επίπεδο, γεγονός που σημαίνει ότι αναβαθμίζεται ο ρόλος των περιφερειακών και τοπικών αρχών ως προς την προώθηση αναπτυξιακών προγραμμάτων και έργων μακροπρόθεσμης πνοής. Η συγκεκριμένη εργασία ασχολείται γενικότερα με τις ΣΔΙΤ ως προς την ερμηνεία τους, την ιστορική αναδρομή τους, τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά τους, την εφαρμογή τους σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδας, ενώ ειδικότερα αναφέρεται σε ένα μεγάλο έργο που έχει κατασκευαστεί με τη μέθοδο αυτή, τη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου.