Θεσμικά και διοικητικά εμπόδια πρόσβασης των ευάλωτων ομάδων στις υπηρεσίες υγείας στην Ελλάδα και ο ρόλος του προνοιακού πλουραλισμού

Abstract

Στα προβλήματα πρόσβασης στις Υπηρεσίες Υγείας που προέκυψαν κατά την τελευταία δεκαετία ως συνέπεια της κοινωνικοικονομικής κρίσης του 2008, κρατική κοινωνική πολιτική υλοποιήθηκε με μεταρρυθμίσεις εστιασμένες στη συγκράτηση του κόστους και την «ορθολογικοποίηση» των δαπανών. Στο πλαίσιο αυτό, ο προνοιακός πλουραλισμός εμφανίστηκε ως εργαλείο διαχείρισης των ακάλυπτων αναγκών Υγείας και των εμποδίων πρόσβασης που προκύπτουν από την υποχρηματοδότηση των Συστημάτων Υγείας στο νεοφιλελεύθερο πλαίσιο διακυβέρνησης, όπου το κράτος περιορίζεται σε ρόλο ρυθμιστικό και επιτελικό. Οι θεσμικές μεταρρυθμίσεις επικεντρώθηκαν στο στόχο της εξάλειψης των ανισοτήτων με εισαγωγή θεσμών όπως οι διαμεσολαβητές Υγείας, οι κινητές μονάδες Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, η κατ’ οίκον νοσηλεία κλπ, και αδράνησαν λόγω έλλειψης νομοθετικής εξειδίκευσης που να καθορίζει όρους και προϋποθέσεις λειτουργίας για κάθε έναν από αυτούς τους καινοτόμους θεσμούς. Διερευνώνται οι δυνατότητες του κράτους να παρέμβει στα προβλήματα πρόσβασης στις Υπηρεσίες Υγείας και η δόμηση του πλαισίου συνεργιών με την τοπική αυτοδιοίκηση και με τον ιδιωτικό (κερδοσκοπικό και μη) τομέα παροχής Υπηρεσιών Υγείας. Επίσης περιγράφονται οι δυναμικές σχεδιασμού καταγραφής και ελέγχου των αποτελεσμάτων των παραπάνω μεταρρυθμίσεων για τις κατηγορίες των οικονομικά ευάλωτων και ανασφάλιστων.Τhe problems in health care access that have emerged as a consequence of the socioeconomic crisis of 2008, has been the main objective of social policies. Any reforms that followed, focused on cost efficiency and expenditure limitation. In this context, the theory of welfare mix emerged as a management tool, used as a back up in the planning of the elimination of unmet healthcare needs, the health inequalities and the barriers on access in health care Services. Health inequalities are the results of underfunding which stems from the neoliberal framework of governance, where the state is limited to a regulatory and executive role. Institutional reforms focused on the elimination of inequalities and barriers by introducing innovations such as Health mediators, mobile units on Primary Health Care, home nursing, etc. These reforms were seized due to lack of legislative specialization on the innovative institutional terms. Object of this essay is the State's ability to intervene effectively in health inequalities among with the structuring of the framework in which synergies of state and the private (for-profit and non-profit) supply sector are taking place. Further more, the essay presents a description of the state’s capacity on planning organising recording and controlling the results of the above reforms on the financially vulnerable and uninsured population.