Μεικτοί γάμοι στην Ελλάδα όπου ένας εκ των δύο συζύγων είναι ελληνικής καταγωγής : η διαδικασία του επιπολιτισμού

Abstract

Η παρούσα εργασία με τίτλο « Μεικτοί γάμοι στην Ελλάδα όπου ο ένας εκ των δύο συζύγων είναι ελληνικής καταγωγής. Η διαδικασία του επιπολιτισμού.», αποσκοπεί στην μελέτη των γάμων μεταξύ ατόμων διαφορετικών εθνικοτήτων και θρησκευτικών πεποιθήσεων, υπό το πρίσμα της κοινωνιολογίας του γάμου, της διαμόρφωσης ταυτοτήτων και της αλλαγής αυτών μέσω της διαδικασίας του επιπολιτισμού. Στοχεύει στην αποσαφήνιση της διαδικασίας δημιουργίας του ζευγαριού, σε συνδυασμό με την προσπάθεια προσαρμογής του ξένου μέλους στο καινούργιο περιβάλλον και στην ανάδειξη της άποψης των ίδιων των ατόμων που έχουν συνάψει μεικτούς γάμους και διαμένουν στην Ελλάδα. Η μελέτη του συγκεκριμένου θέματος κρίθηκε σημαντική καθώς αποτελεί ένα σχετικά άγνωστο ακόμη γνωστικό πεδίο για τα ελληνικά δεδομένα, και οι μεικτοί γάμοι τείνουν να αυξάνονται σταδιακά στον ελλαδικό χώρο. Η δομή του θεωρητικού πλαισίου έχει βασιστεί σε εκτενή βιβλιογραφική επισκόπηση και κριτική παράθεση θεμάτων της κοινωνιολογίας του γάμου, πλευρών της ταυτότητας που σχετίζονται με τον μεικτό γάμο, καθώς και στην ανάλυση της διαδικασίας του επιπολιτισμού. Το δεύτερο τμήμα της εργασίας περιλαμβάνει την παρουσίαση της ερευνητικής προσέγγισης. Για τη συλλογή του εμπειρικού υλικού χρησιμοποιήθηκε η τεχνική της ημί- δομημένης συνέντευξης. Πραγματοποιήθηκαν 20 συνεντεύξεις και ακολούθησε ανάλυση περιεχομένου του λόγου των ατόμων. Στόχος της ερευνητικής προσπάθειας ήταν η διερεύνηση του μεικτού γάμου, μέσω της υποκειμενικής πρόσληψής του, από τους ίδιους τους μετέχοντες. Τα αποτελέσματα της έρευνας συνοψίζονται στα ακόλουθα : Ο μεικτός γάμος είναι ένα σύνθετο ψυχοκοινωνικό φαινόμενο που βιώνεται από τα άτομα ως δυσκολότερο ενός απλού γάμου, κυρίως στον τομέα της επικοινωνίας.. Η επιλογή της χώρας διαμονής, υπαγορεύεται από τις επαγγελματικές υποχρεώσεις των ατόμων και κυρίως των ανδρών. Ο τρόπος που το μεικτό ζευγάρι επιλέγει να διευθετήσει τα οικογενειακά του θέματα είναι ο συνδυασμός των πολιτισμικών στοιχείων και από τις δύο κουλτούρες με προεξάρχοντα τα στοιχεία της κυρίαρχης κουλτούρας. Το θρήσκευμα επηρεάζει ελάχιστα τη δυναμική του γάμου, ενώ η γλώσσα θεωρείται πρωταρχικός παράγοντας προσαρμογής. Ευκολότερη προσαρμογή επιτυγχάνουν τα άτομα που πληρούν τους παράγοντες ένταξης στο νέο πλαίσιο, όπως είναι η κοινωνική δικτύωση, η ευχέρεια στην επικοινωνία και φυσικά η επαγγελματική αποκατάσταση. Τέλος, το ξένο μέλος καλείται να επαναδιαπραγματευτεί την ταυτότητά του, ανεξαρτήτως φύλου, επιδιώκοντας την προσαρμογή, αλλά και την διατήρηση της διαφορετικότητας.