Χώροι, σωματικότητες και ψηφιακότητα: μία ανθρωπολογική προσέγγιση των μετασχηματισμών του γκράφιτι

Abstract

Στο παρόν κείμενο μελετάται η κίνηση «κομματιών» γκράφιτι μεταξύ διαφορετικών χώρων. Ως χώρος εννοείται τόσο ο φυσικός δημόσιος χώρος όσο και ο ψηφιακός χώρος των μέσων κοινωνικής δικτύωσης (Facebook, Instagram και Messenger), καθώς επίσης και ο ιδιωτικός οικιακός χώρος. Εν ολίγοις, το γκράφιτι προσεγγίζεται τόσο ως εικόνα στους τοίχους του δημόσιου χώρου όσο και ως ψηφιοποιημένη εικόνα στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και στους ιδιωτικούς τοίχους σπιτιών με τη μορφή των NFTs, με το σώμα να αποτελεί τον δίαυλο επικοινωνίας ανάμεσα σε αυτούς τους διαφορετικούς χώρους. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζονται οι μετασχηματισμοί που υπόκεινται τα έργα γκράφιτι μέσα από τις προαναφερθείσες αναμεσοποιήσεις τους (της ένταξης του βαμμένου τοίχου του δρόμου σε άλλα μέσα) όσο και μετασχηματισμοί της ίδιας της πρακτικής του γκραφίτι. Κατά την εκτίμησή μου, ο φυσικός και ο ψηφιακός χώρος δεν αποτελούν τους δύο πόλους ενός διχοτομικού σχήματος με τον δεύτερο συχνά να θεωρείται υποδεέστερος σε όρους πραγματικότητας και αυθεντικότητας από πολλούς δημιουργούς γκράφιτι, αλλά είναι άρρηκτα συνδεδεμένοι, θέση την οποία υποστηρίζω στο σύνολο του κειμένου.This paper studies the movement of graffiti "pieces" between different spaces. By space we mean both the physical public space and the digital space of social media (Facebook, Instagram and Messenger), as well as the private domestic space. In short, graffiti is approached both as an image on the walls of public space and as a digitized image on social media and private home walls in the form of NFTs, with the body being the channel of communication between these different spaces. More specifically, the transformations that graffiti works undergo through their aforementioned remixings (of the integration of the painted street wall into other media) are examined, as well as transformations of the practice of graffiti itself. In my estimation, physical and digital space are not the two poles of a dichotomous schema with the latter often considered inferior in terms of reality and authenticity by many graffiti artists, but are inextricably linked, a position I argue throughout the text.