Η μεταπολεμική αμυντική βιομηχανία στην Ελλάδα, 1946 - 2010. Η περίπτωση των εταιρειών Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛ.Β.Ο.), Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (Ε.Α.Β.), Ελληνική Βιομηχανία Όπλων (Ε.Β.Ο.), Ανώνυμη Εταιρεία Ελληνικού Πυριτιδοποιείου και Καλυκοποιείου (ΠΥΡ.ΚΑΛ.) και Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (Ε.Α.Σ.)

Abstract

Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι η διερεύνηση της ελληνικής αμυντικής βιομηχανίας, από τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, 1945, και ειδικότερα κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης έως τα τέλη της δεκαετίας του 2000. Πιο συγκεκριμένα, αντικείμενο της παρούσας εργασίας αποτελούν πέντε κρατικές αμυντικές βιομηχανίες, η Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛ.Β.Ο.), η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία (Ε.Α.Β.), η Ελληνική Βιομηχανία Όπλων (Ε.Β.Ο.), η Ανώνυμη Εταιρεία Ελληνικού Πυριτιδοποιείου και Καλυκοποιείου, ευρύτερα γνωστή με το διακριτικό τίτλο ΠΥΡ. ΚΑΛ., και τα Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (Ε.Α.Σ.), που προήλθαν από την συγχώνευση των δύο τελευταίων. Διερευνάται η εξέλιξη των παραπάνω επιχειρήσεων, σχετικά με την παραγωγική δραστηριότητα, τις πωλήσεις, την γενικότερη χρηματοοικονομική πορεία, ενώ δίνεται έμφαση στη σχέση τους με το κράτος. Τα κύρια ερωτήματα που τίθενται είναι: 1) Υπάρχει εγχώρια αμυντική βιομηχανία; 2) Ποιος είναι ο ρόλος του κράτους στην ανάπτυξη αλλά και αποδιοργάνωση της αμυντικής βιομηχανίας στην Ελλάδα; 3) Ποιος είναι ο βαθμός συμμετοχής των παραπάνω εταιρειών στο Α.Ε.Π. της χώρας; Τα βασικά συμπεράσματα της έρευνας είναι ότι και οι πέντε κρατικές αμυντικές βιομηχανίες παρουσιάζουν σημαντικά προβλήματα ως προς τα χρηματοοικονομικά αποτελέσματα, τα οποία το μεγαλύτερο διάστημα είναι αρνητικά. Οι λόγοι που συνέβαλαν στην διατήρηση των αρνητικών οικονομικών αποτελεσμάτων είναι η συνεχής κρατική παρέμβαση στη διοίκηση των εταιριών, η έλλειψη κρατικής υποστήριξης μέσω παραγγελιών καθώς και το υψηλό κόστος παραγωγής. Τα παραπάνω, μ’ ένα πλήθος άλλων παραγόντων, είχαν σαν αποτέλεσμα η συμμετοχή της αμυντικής βιομηχανίας στο Α.Ε.Π. της χώρας να μειώνεται στη διάρκεια των ετών.The aim of this study is to investigate the defense industry in Greece, from the end of World War II, 1945, and especially the period of the new regime by the end of the 2000s. More specifically, object of this work are five state defense industries, the Hellenic Vehicle Industry S.A., the Hellenic Aerospace Industry (H.A.I.), the Hellenic Arms Industry S.A., the Greek Powder and Cartridge Company S.A., better known as “PYRKAL”, and the Hellenic Defense Systems S.A., resulting from the fusion of the last two. This study investigates the evolution of the above companies on productive activity, the sales, the overall financial progress, with emphasis on their relationship with the state. The main questions of this study are: 1) No domestic defense industry; 2) What is the role of the state in development and disorganization of the defense industry in Greece; 3) What is the degree of participation of the above companies to GDP country; The main results of this study are that all five state defense industries have significant problems in the financial results, which most of the time are negative. The reasons that contributed to the maintenance of negative financial results are the continued state intervention in the management of companies, the lack of the state support through orders and high production costs. These, with a host of other factors, have resulted in the participation of the defense industry in the country’s GDP to decline over the years.