Διδακτορικές διατριβές
Μόνιμο URI για αυτήν τη συλλογήhttps://pandemos.panteion.gr/handle/123456789/40
Περιήγηση
Πρόσφατες Υποβολές
Τεκμήριο Χρήση αρχαιολογικών μνημείων και χώρων στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα: θεσμικές, ιδεολογικές και πολιτικές διαστάσειςΧαρτζουλάκη, Αικατερίνη; Γκαζή, Ανδρομάχη; Πλάντζος, Δημήτρης; Plantzos, Dimitris; Δελλής, Γεώργιος; Communication, Media and Culture (2023)Η διατριβή εξετάζει τη χρήση αρχαιολογικών μνημείων και χώρων στην Ελλάδα και ειδικότερα την πρακτική της παραχώρησης της χρήσης των χώρων αυτών για πολιτιστικές και άλλες συναφείς δραστηριότητες. Οι προϋπάρχουσες μελέτες εξετάζουν το ζήτημα παρεμπιπτόντως ή μερικά εντός του ευρύτερου θέματος της διαχείρισης των μνημείων, ή προσεγγίζουν το θέμα από άλλη οπτική γωνία εστιάζοντας στην ιδεολογική χρήση των μνημείων ως συμβόλων. Σκοπός αυτής της μελέτης ήταν η συστηματική και σε βάθος έρευνα του θέματος και η συμβολή, με αυτόν τον τρόπο, στη σχετική επιστημονική συζήτηση. Αρχικά εξετάζεται το νομοθετικό πλαίσιο για τη χρήση αρχαιολογικών μνημείων και χώρων και οι θεσμικές διαδικασίες αδειοδότησης για την υλοποίηση δράσεων πολιτιστικού περιεχομένου στους χώρους αυτούς. Στη συνέχεια η διατριβή εστιάζει σε παραδείγματα σχετικά με τη χρήση των αρχαίων θεάτρων, και στην πραγματοποίηση κινηματογραφικών γυρισμάτων και εκθέσεων σύγχρονων εικαστικών σε αρχαιολογικούς χώρους. Μέσα από τη συστηματική μελέτη του αρχείου πρακτικών και γνωμοδοτήσεων του κατεξοχήν αρμόδιου θεσμικού οργάνου, δηλαδή του Κεντρικού Αρχαιολογικού Συμβουλίου (ΚΑΣ), και άλλων πηγών, όπως το Αρχείο της Εφορείας Αρχαιοτήτων Πόλης Αθηνών και ο Τύπος, καταγράφεται η εξέλιξη της διοικητικής πρακτικής από το 1975 έως το 2020 και χαρτογραφούνται οι παράμετροι που επηρεάζουν τη λήψη αποφάσεων από το επίσημο κράτος. Παρότι το ισχύον θεσμικό πλαίσιο δεν αναγνωρίζει στην κοινωνία των πολιτών τη δυνατότητα έκφρασης γνώμης ή συμμετοχής στη διαδικασία της λήψης αποφάσεων, αναδεικνύονται οι τρόποι με τους οποίους οι πολίτες, στην πράξη, αρθρώνουν λόγο και άποψη σε θέματα διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς. Η διατριβή ολοκληρώνεται με τη μελέτη δύο εμβληματικών μνημείων-συμβόλων, της Ροτόντας στη Θεσσαλονίκη και της Ακρόπολης στην Αθήνα, και εξετάζονται οι ιδιαίτερες συνθήκες και οι παράμετροι που διαμορφώνουν τις σύγχρονες χρήσεις τους. Ως κεντρικό σημείο αναφοράς στη λήψη των σχετικών αποφάσεων από το κράτος αναδεικνύεται η προϋπόθεση της συμβατότητας των εκάστοτε χρήσεων και δράσεων με τον χαρακτήρα των μνημείων. Πρόκειται για μια έννοια με πολιτικές και ιδεολογικές προεκτάσεις, συνυφασμένη με το συμβολικό βάρος που φέρουν οι αρχαιότητες στην Ελλάδα και την έμφαση στην επιστημονική/αρχαιολογική και την εθνική/συμβολική αξία των μνημείων που για μεγάλο χρονικό διάστημα επικράτησαν στη χώρα. Σταδιακά, τα τελευταία χρόνια, αναδεικνύεται όλο και περισσότερο η οικονομική τους αξία, τάση που εγείρει φόβους για τον κίνδυνο αλλοίωσης του χαρακτήρα των μνημείων και την απαξίωσή τους ως συμβόλων. Σήμερα προβάλλει επιτακτικά η αναγκαιότητα κάθε χρήση των μνημείων να έχει ως γνώμονα τη διευκόλυνση της πρόσβασης και της επικοινωνίας του κοινού με αυτά και τη δημιουργία κοινωνικού οφέλους, συνδυαστικά με την οικονομική βιωσιμότητα και τη δημιουργία οικονομικού οφέλους, την παραγωγή επιστημονικής γνώσης και τη διατήρηση της εξέχουσας σημασίας των μνημείων ως φορέων ταυτότητας. Αντλώντας από πλούσιο πρωτότυπο υλικό που μελετήθηκε συστηματικά για πρώτη φορά, στη διατριβή αυτή καταγράφεται η εμπειρία μέχρι σήμερα, αναδεικνύονται τα κυριότερα ζητήματα μέσα από πληθώρα παραδειγμάτων και εξάγονται συμπεράσματα που φιλοδοξούν να αποτελέσουν έναυσμα και αφετηρία για περαιτέρω έρευνα στο θέμα της χρήσης των μνημείων και της σύνδεσής τους με τη σύγχρονη ζωή.Τεκμήριο Δημόσιες πολιτικές και τουρισμός: η περίπτωση της Περιφέρειας Νοτίου ΑιγαίουΓκαρτζώνης, Δημήτριος; Ψύλλα, Μαριάννα; Psilla, Mariana; Χαραλάμπης, Δημήτριος; Λέανδρος, Νίκος, 1958; Leandros, Nikos; CHARALAMBIS, DIMITRIS ; Communication, Media and Culture (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2025)Η παρούσα διδακτορική διατριβή μελετά τις δημόσιες πολιτικές τουριστικής προβολής και προώθησης στην Ελλάδα, με έμφαση στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, αναδεικνύοντας τα προβλήματα ασυνέχειας, κατακερματισμού και έλλειψης θεσμικού συντονισμού. Εστιάζει στη συνεργασία μεταξύ των τριών επιπέδων διοίκησης, της κεντρικής κυβέρνησης, των περιφερειακών αρχών και των δήμων, καθώς και στη συμβολή των τοπικών φορέων, επαγγελματικών ενώσεων και των ΜΜΕ στη χάραξη και εφαρμογή πολιτικής για την τουριστική προβολή και προώθηση. Μέσα από μικτή μεθοδολογική προσέγγιση (συνεντεύξεις επί τεκμηρίων και θεματική ανάλυση δελτίων τύπου), αναδεικνύεται η ανάγκη για ένα συνεκτικό, συμμετοχικό και αποκεντρωμένο μοντέλο δημόσιας πολιτικής που θα ενσωματώνει ουσιαστικά την τοπικότητα. Η έρευνα προτείνει τη δημιουργία θεσμικών μηχανισμών διαβούλευσης και διακυβέρνησης που θα γεφυρώνουν το εθνικό με το τοπικό, ενισχύοντας τη βιωσιμότητα και τη νομιμοποίηση των τουριστικών στρατηγικών.Τεκμήριο Εθνική και κοινωνική ταυτότητα στον πρωτοποριακό κινηματογράφο της Ανατολικής Ασίας: Ιαπωνικό και Ταϊβανέζικο νέο κύμα κινηματογράφουΚρομμμύδας, Φοίβος; Παραδείση, Μαρία; Σκαρπέλος, Ιωάννης Π.; SKARPELOS, YANNIS; Στεφανή, Ευανθία, 1964-; Communication, Media and Culture (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2024)Η παρούσα διατριβή επιχειρεί να αναδείξει τις εκφάνσεις της εθνικής ταυτότητας όπως αυτές αναδύονται στον πρωτοποριακό κινηματογράφο της Ιαπωνίας και της Ταϊβάν. Ωστόσο η εργασία αντιμετωπίζει και τις ιδιαιτερότητες που δημιουργεί το γεγονός ότι οι νεοκυματικοί δημιουργοί των δύο χωρών εργάζονται σε ανόμοιο ιστορικό, πολιτικό και κοινωνικό πλαίσιο και σε διαφορετικές χρονικές περιόδους. Οι εκάστοτε κρατούσες συνθήκες στις προαναφερόμενες χώρες επηρεάζουν το έργο των σκηνοθετών με επακόλουθο η εικαστική απεικόνιση των ιστορικών, πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών γεγονότων να εκφράζει μια άλλη εικόνα από αυτήν που εισηγείται η άρχουσα τάξη της χώρας. Το ζήτημα της εθνικής ταυτότητας, από μόνο του πολύπλοκο και πολυσήμαντο, απαιτεί ενδελεχή έρευνα. Μέρος της εργασίας και των ερωτημάτων που αναδύονται, προκύπτουν από τη μελέτη εκτενούς βιβλιογραφίας που αφορά την κοινωνιολογική προσέγγιση του όρου και τους πυλώνες που οι θεωρητικοί μελετητες έθεσαν για τον προσδιορισμό του. Η διατριβή εξετάζει τον πρωτοποριακό κινηματογράφο των Ιαπώνων σκηνοθετών Nagisa Oshima και Shohei Imamura και των Ταϊβανέζων Hou Hsiao-Hsien και Edward Yang. Τέσσερις δημιουργοί με διαφορετική οπτική και προβληματισμούς σκηνοθετούν την πραγματικότητα των χωρών τους και εστιάζουν στις αλλότροπες πτυχές της εθνικής ταυτότητάς τους προσεγγίζοντας με προσωπικό τρόπο τις απτόμενες στην ταυτότητα έννοιες της γλώσσας, του παρελθόντος, της παράδοσης, του πολιτισμού και της αντίληψης του «άλλου έθνους». Με αυτά τα κριτήρια κατά νου και με τη μελέτη της υπάρχουσας βιβλιογραφίας επιχειρείται μια όσο το δυνατόν σφαιρικότερη ανάλυση του τρόπου που οι πρωτοποριακοί δημιουργοί αποδίδουν στις ταινίες τους την εθνική ταυτότητα, η αμφισβήτηση που προβάλλουν στα εθνικά αφηγήματα των χωρών τους και η θέση που υποστηρίζουν απέναντι στους συμπολίτες τους και την εξουσία. Και εν κατακλείδι την εικόνα που διαχέουν στον υπόλοιπο κόσμο για τις χώρες τους, εικόνα που καταμαρτυρά τις ατομικές τους πεποιθήσεις σχετικά με την ιαπωνική και ταϊβανεζική εμπειρία.Τεκμήριο Ο ρόλος των ανώτερων γνωστικών λειτουργιών και της συναισθηματικής νοημοσύνης στην αποτελεσματική ηγετική συμπεριφοράΚαρατοσίδη, Χρυσοβαλάντο-Σοφία; Ιορδάνογλου, Δήμητρα; Γαζή, Αγγελική; Ζαλώνης, Ιωάννης; Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (2024-09-25 10:15:12)Η παρούσα διδακτορική διατριβή διερευνά τις σχέσεις εγκεφάλου-συμπεριφοράς στην ηγεσία, εισάγοντας τις επιτελικές λειτουργίες ως ατομική διαφορά. Εμπειρικά δεδομένα επιβεβαιώνουν ότι οι γνωστικές λειτουργίες όπως, η επίλυση προβλήματος, η ταχύτητα επεξεργασίας, η ενεργός μνήμη, η αυτοβιογραφική μνήμη παίζουν σημαντικό ρόλο στην αποτελεσματική ηγεσία (Ramchandran και συν., 2016; Foxall, 2014; Waldman, 2011). Ωστόσο υπάρχει ανάγκη περαιτέρω διερεύνησης του νευρογνωστικού προφίλ της ηγεσίας καθώς η υπάρχουσα βιβλιογραφία είναι μέχρι στιγμής αμφιλεγόμενη. Οι επιτελικές λειτουργίες παίζουν σημαντικό ρόλο στην ικανότητα απόκρισης και προσαρμογής σε νέες καταστάσεις, αποτελούν την βάση πολλών γνωστικών, συναισθηματικών και κοινωνικών δεξιοτήτων και εμπλέκουν τον προμετωπιαίο φλοιό. Οι ψυχρές επιτελικές λειτουργίες εκδηλώνονται σε συνθήκες απαλλαγμένες από συναίσθημα και σε ελεγχόμενα περιβάλλοντα. Οι θερμές επιτελικές λειτουργίες αναδύονται σε περιβάλλοντα που εμπλέκουν συναίσθημα, κίνητρο, άμεση ευχαρίστηση ή μακροπρόθεσμη ανταμοιβή. Αναλυτικότερα, η παρούσα διατριβή μελετά τον ρόλο των θερμών και των ψυχρών επιτελικών λειτουργιών στην αποτελεσματική ηγεσία λαμβάνοντας υπόψιν τον διαμεσολαβητικό ρόλο της προσωπικότητας, της γενικής νοητικής ικανότητας και της συναισθηματικής νοημοσύνης. Επίσης, διερευνά τη σχέση των επιτελικών λειτουργιών με τη συμπεριφορική συναισθηματική νοημοσύνη, λαμβάνοντας υπόψιν τις παραπάνω μεταβλητές. Το δείγμα αποτέλεσαν τριακόσια δεκαέξι άτομα αποτελούμενα από δύο ομάδες (φοιτητές/ριες και ηγέτες), τα οποία αξιολογήθηκαν με νευροψυχολογικές δοκιμασίες που εκτιμούν τομείς επιτελικών λειτουργιών και απάντησαν σε ερωτηματολόγια που αξιολογούν την προσωπικότητα, τη γενική νοητική ικανότητα, τη συναισθηματική νοημοσύνη ως χαρακτηριστικό, τη συναισθηματική κοινωνική νοημοσύνη και την αποτελεσματικότητα στην ηγεσία. Η μέτρηση της αποτελεσματικότητας και της συναισθηματικής κοινωνικής νοημοσύνης έγινε μέσω αυτοαξιολογήσεων και ετεροαξιολογήσεων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι οι ψυχρές επιτελικές λειτουργίες επιδρούν στην ηγεσία, τονίζοντας τον διαμεσολαβητικό ρόλο της προσωπικότητας. Ακόμα, αναδείχθηκε η αντισταθμιστική σχέση των γνωστικών λειτουργιών με επιμέρους τομείς της συμπεριφορικής συναισθηματικής νοημοσύνης. Τέλος, βρέθηκε ότι οι ηγέτες εμφανίζουν καλύτερη επίδοση σε τομείς επικοινωνιακών ικανοτήτων, εύρους προσοχής και ενεργού μνήμης σε σχέση με τους φοιτητές/τριες. Η διαφορά αυτή είναι πιθανό να εξηγηθεί από τη διαφορά εμπειριών άσκησης ηγεσίας μεταξύ των δύο ομάδων και αναδεικνύει τη σημασία της ανάπτυξης των συγκεκριμένων γνωστικών λειτουργιών στους νέους και νέες ώστε να γίνουν οι αποτελεσματικοί ηγέτες του μέλλοντος. Συνοψίζοντας, οι θερμές και ψυχρές επιτελικές λειτουργίες ανοίγουν έναν νέο δρόμο στην έρευνα της οργανωσιακής νευροεπιστήμης, παρέχοντας μια άμεση μη επεμβατική σύνδεση της εγκεφαλικής λειτουργίας με την ηγετική συμπεριφορά.Τεκμήριο Επικοινωνιακές πρακτικές καινοτόμων εκπαιδευτικών λογισμικών στον τομέα επιβολής του νόμου της ΕΕΑσπρογέρακα, Άννα-Μαρία; Σκαρπέλος, Ιωάννης Π.; Τσακαρέστου, Μπέττυ; Πασχαλίδης, Γρηγόρης; Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (2023-07-23 01:46:11)Το συνεχές μεταβαλλόμενο πλαίσιο που παράγεται από τις θεσμικές πρακτικές και τις διαδικασίες λήψης πολιτικών αποφάσεων όπως εκθέσεις ανάλυσης κινδύνων και κατάταξης προτεραιοτήτων για την αντιμετώπιση του εγκλήματος, αντιπροσωπεύει μια πολυεπίπεδη μορφή εξουσίας που ασκείται και εντός του εκπαιδευτικού στρατηγικού σχεδιασμού των φορέων κατάρτισης για την ασφάλεια.Ο σχεδιασμός αποτελεσματικών εκπαιδευτικών υπηρεσιών και η αξιοποίηση νέων τεχνολογιών αιχμής, δεν εξαρτάται μόνο από τον τρόπο θεώρησης του τι είναι ασφάλεια από τους θεσμικούς παράγοντες, το ποιος και τι θεωρείται απειλή, ποιος και πόσοι έχουν ανάγκη προστασίας, αλλά και από το ίδιο το έγκλημα και τα μέσα που χρησιμοποιεί. Ως αποτέλεσμα, για να μπορούν οι επαγγελματίες να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των επιχειρήσεων διαχείρισης κινδύνων, τα μέσα που αξιοποιούνται ως εκπαιδευτικά εργαλεία καθώς και οι πρακτικές ταχείας επιμόρφωσης που τα υιοθετούν, επαναπροσδιορίζονται συνεχώς. Ωστόσο, τα τελευταία χρόνια, το meta-discourse της ευρωπαϊκής κοινής εκπαίδευσης που μεριμνά για την ασφάλεια, δεν επικεντρώνεται πια μόνο στην ανάπτυξη τεχνολογιών διακυβέρνησης ή στην ενίσχυση των τεχνικών γνώσεων των επαγγελματιών για την διαχείριση των τεχνολογιών αιχμής που χρησιμοποιεί ο «εχθρός», αλλά εστιάζει στη διερεύνηση των κοινωνικοπολιτισμικών και ανθρωπολογικών συνθήκων στις οποίες αυτός εντάσσεται. Υπο την διάσταση της επαγγελματοποίησης της διδακτικής κοινωνικών φαινομένων, αυτό το εκπαιδευτικό μοντέλο θέλει να υπογραμμίσει πιο έντονα από ποτέ την κοινωνικά υπεύθυνη δράση του. Με αυτή την θεώρηση της πολιτικής που διαμορφώνει την εκπαιδευτική στρατηγική των φορέων κατάρτισης επιβολής του νόμου, η διατριβή εξετάζει το σύνολο των εκπαιδευτικών διαδραστικών εφαρμογών και κυρίως αυτών των βασισμένων σε μηχανισμούς ψηφιακών παιχνίδιών, ως αναπόσπαστο μέρος των πρακτικών που συνδέονται με την ασφάλεια και την παραγωγή γνώσεων και ικανοτήτων χειρισμού της πολιτισμικής ετερότητας αυτού που «απειλεί».Αυτά τα εστιασμένα στη προστασία των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων και Επικοινωνία εργαλεία, μελετήθηκαν ως μέρος ενός dispositif που ενσωματώνει με σημαντικούς τρόπους τη νοοτροπία όλων των δρώντων υποκειμένων που προ-δομούν το σύνολο των χαρακτηριστικών που επιχειρούν να διαμορφώσουν το χαρακτήρα των επιμέρους πλαισίων (contexts) εντός των οποίων υιοθετούνται οι πολιτικές έκτακτης περίστασης ως πρακτικές διδακτικής φύσεως. Επιχειρήθηκε, δηλαδή, η ανάδειξη του ετερογενούς συνόλου των επικοινωνιακών πράξεων και πρακτικών των δεδομένων πλαισίων που περιβάλλουν τόσο το σχεδιασμό, όσο και την αξιοποίηση τους. Με λίγα λόγια και υπο το πρίσμα της πολυτροπικής θεωρίας της επικοινωνίας (multimodality), η παρούσα διατριβή εξετάζει την πολυτροπική in game σημειωτική πτυχή αυτών των τεχνουργημάτων και τις δυνατότητες παραγωγής εκπαιδευτικού λόγου από την άποψη των αποφάσεων που κλήθηκαν να λάβουν τα μέλη των ομάδων του συγκεκριμένου πεδίου κατά το σχεδιασμό τους (in-game semiosis), ενώ ταυτόχρονα αναγνωρίζει την σπουδαιότητα της επιρροής των extra-ludic παραγόντων στην παραγωγή νοήματος για τη δεδομένη ψηφιακή εμπειρία (extra-ludic semiosis). Η εργασία εστιάζει στην ανάλυση και κριτική των τεχνουργημάτων που αξιοποιούνται στα προγράμματα του Οργανισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Κατάρτιση στον Τομέα της Επιβολής του Νόμου CEPOL, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Συνοριοφυλακής και Ακτοφυλακής FRONTEX και των προγραμμάτων επιμόρφωσης της ΕUROPOL που απευθύνονται στους εμπειρογνώμονες που μεριμνούν για την ασφάλεια στο κυβερνοχώρο. Επιπλέον, μελετήθηκε και αναλύθηκε το πλαίσιο συνεργασίας και σχεδιασμού προγραμμάτων επιμόρφωσης μεταξύ των αρχών επιβολής του νόμου που υποστηρίζουν τον κύκλο πολιτικής αντιμετώπισης του εγκλήματος στην Ε.Ε, EMPACT.Τεκμήριο Το παιδί με την κινηματογραφική κάμερα και η αναπαράσταση του πρόσφυγαΒαλσαμίδης, Παύλος; Valsamidis, Pavlos; Σκαρπέλος, Ιωάννης Π.; Παραδείση, Μαρία; Δερμεντζόπουλος, Χρήστος Α.; Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (2023-12-04 18:03:31)Η έρευνα αφορά στη μελέτη της αναπαράστασης του πρόσφυγα σε μαθητικά οπτικοακουστικά κείμενα της βαθμίδας του δημοτικού σχολείου. Το δείγμα ανάλυσης είναι δέκα βραβευμένες οπτικοακουστικές δημιουργίες του ετήσιου μαθητικού διαγωνισμού "Ένας Πλανήτης…μια Ευκαιρία", που μετονομάστηκε σε "Cinema διάβασες;" (2011/12 -2018). Η οπτικοακουστική παιδεία δίνει τη δυνατότητα στους μαθητές να μιλήσουν για τις δικές τους εμπειρίες και να αρθρώσουν το δικό τους λόγο. Στόχος να μελετήσουμε την οπτική ρητορική των μαθητών πάνω στην αναπαράσταση του προσφυγικού υποκειμένου. Στο πλαίσιο αυτό εξετάζεται, αν υιοθετούνται οπτικές τυπολογίες από τα Μ.Μ.Ε. και τον κινηματογράφο, όπως, επίσης, στοιχεία θεωρίας (ρατσισμός, homo sacer, θεωρίες για τον «ξένο» και οριενταλισμός) στην αποτύπωση του πρόσφυγα. Αν υπάρχει ρητή / άρρητη πόλωση μεταξύ του «εμείς» του τόπου υποδοχής και της προσφυγικής ετερότητας και αν, εν τέλει, διαφοροποιείται και με ποιο τρόπο η προσφυγική αναπαράσταση στην περίοδο 2011/2012-2018. Με κομβικό έτος το 2015, έτος μαζικών προσφυγικών αφίξεων στην Ελλάδα χωρίσαμε το δείγμα σε δύο περιόδους 2011/2012-2015 και 2015-2018. Η έρευνα είναι ποιοτική και στηρίζεται στην ανάλυση των οπτικοακουστικών κειμένων, υιοθετώντας την κοινωνική σημειωτική, τις απόψεις του Barthes και στοιχεία κινηματογραφικού ύφους. Τα πορίσματα της έρευνας κατέστησαν σαφές ότι η προσφυγική αναπαράσταση είναι αμφίσημη και αλλάζει στην πορεία του χρόνου, εξαιτίας της επικαιρότητας και του εκάστοτε ηγεμονικού αφηγήματος. Οι μαθητές δημιουργοί αντλούν από τις οπτικές τυπολογίες των Μ.Μ.Ε. και του κινηματογράφου, για να αποτυπώσουν τον πρόσφυγα άλλοτε ως «εισβολέα» και άλλοτε ως «θύμα/ homo sacer». Ο πρόσφυγας είναι ο «ξένος», που έρχεται να ταράξει τη σχολική ηρεμία και να πολώσει συγκρούσεις. Ωστόσο, επισημάνθηκαν γνωρίσματα όπως για παράδειγμα η ανάγκη οπτικής προσέγγισης με τον πρόσφυγα, η οπτική στηλίτευση των συγκρούσεων και η προβολή της αναπαράστασης του πρόσφυγα, ως μίας δυναμικής παρουσίας, που κερδίζει την αποδοχή, τα οποία διαμορφώνουν μια ιδιαίτερη μαθητική «μεταναστευτική» οπτική ρητορική.Τεκμήριο Καλλιτέχνες και επιχειρηματικότητα: μελετώντας διαφορετικούς δρόμους προς την επιτυχία με τη μέθοδο των ασαφών συνόλωνΕυστρατόγλου, Αντιγόνη Κ.; Κλήμης,Γεώργιος-Μιχαήλ; Μιχαηλίδου, Μάρθα; Μπαλτζής, Αλέξανδρος; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2015)Οι καριέρες στις δημιουργικές βιομηχανίες θεωρούνται πιο εξαρτημένες από ποτέ από την ικανότητα των ίδιων των εργαζομένων να τις διαχειρίζονται. Παρά το ότι η μουσική βιομηχανία ως υποδειγματικός κλάδος της δημιουργικής οικονομίας προσφέρει ένα προνομιακό πεδίο μελέτης της σύγχρονης καριέρας, δεν έχουν αναπτυχθεί μοντέλα κατάλληλα να την καθοδηγήσουν. Η μελέτη χρησιμοποιεί τη διαδικασία λήψης αποφάσεων µε βάση την επίνοια (effectuation) που προέρχεται από το πεδίο της επιχειρηματικότητας ώστε να εξηγήσει πώς η λογική στην οποία στηρίζει ο καλλιτέχνης τις αποφάσεις του επηρεάζει την εξέλιξη της σταδιοδρομίας του. Επισημαίνονται τα κοινά σημεία που έχουν οι δύο παραδόσεις, µε έμφαση στα κοινά που θεωρείται ότι έχει η καλλιτεχνική µε την επιχειρηματική σταδιοδρομία και δικαιολογείται γιατί το συγκεκριμένο θεωρητικό πλαίσιο είναι ικανό να αναδείξει την εγγενή ποικιλομορφία των στόχων και των πρακτικών που τη χαρακτηρίζουν. Υποθέτουμε ότι δεν υπάρχει ένας αλλά περισσότεροι "δρόμοι" που μπορούν να οδηγήσουν στην επιτυχία της καριέρας, ανάλογα µε τον τρόπο µε τον οποίο η λογική στη βάση της οποίας αποφασίζει ο καλλιτέχνης συνδυάζεται µε τους πόρους που έχει στη διάθεσή του και µε τον τρόπο που βιώνει τη σχέση του µε τις οργανώσεις που τον περιβάλλουν. Αναζητήσαμε µία μέθοδο ικανή να παραγάγει όχι ένα βέλτιστο μοντέλο εξήγησης, αλλά ισοδύναμες λύσεις που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα. Η μέθοδος της Ποιοτικής Συγκριτικής Ανάλυσης, και συγκεκριμένα η τεχνική των ασαφών συνόλων (fsQCA), µας επέτρεψε να συγκρίνουμε συστηματικά στο πλαίσιο της έρευνας δεκατέσσερις γνωστούς καλλιτέχνες που πρωτοεμφανίστηκαν στην ελληνική δισκογραφία στη διάρκεια της τελευταίας δεκαετίας προκειμένου να εντοπίσουµε τους παράγοντες που επηρέασαν την εξέλιξή τους. Από την ανάλυση προέκυψαν δύο εναλλακτικοί δρόμοι προς την επιτυχία. Ο πρώτος συνδυάζει τη διαδικασία λήψης αποφάσεων που στηρίζεται στην παραδοσιακή αιτιακή λογική με πόρους (οικονομικό και κοινωνικό κεφάλαιο) που σπάνια εξασφαλίζονται στο πλαίσιο των δημιουργικών βιομηχανιών, όπως για παράδειγμα αποκλειστικά συμβόλαια με μεγάλες δισκογραφικές εταιρίες, και με απουσία διάρρηξης του ψυχολογικού συμβολαίου. Ο δεύτερος δρόμος συνδυάζει την εναλλακτική διαδικασία λήψης αποφάσεων που στηρίζεται στην επινοητική λογική με πόρους που μπορούν να καλλιεργηθούν, όπως οι δεξιότητες, και, παραδόξως, με την παρουσία της διάρρηξης του ψυχολογικού συμβολαίου. Η συγκεκριμένη μέθοδος και ο ιδιαίτερος τρόπος µε τον οποίο εργαστήκαμε, χρησιμοποιώντας κατά κύριο λόγο ποιοτικά στοιχεία που προήλθαν από ηµι-δομημένες συνεντεύξεις, µας επιτρέπουν να γενικεύσουµε μέσα σε συγκεκριμένο πλαίσιο τα αποτελέσματά µας και επιπλέον να φωτίσουµε ορισμένους από τους μηχανισμούς στη βάση των οποίων οι διαφορετικές λογικές οδηγούν στην επιτυχία της καριέρας.Τεκμήριο Το κοινωνικοπολιτικό πλαίσιο του Ιράν από τη δυναστεία των Pahlevit μέχρι σήμερα: προοπτικές συμφιλίωσης ενός ισλαμικού κράτους με το μοντέλο του φιλελεύθερου δημοκρατικού καθεστώτος: η σύγκρουση πολιτισμών μέσα στο πλαίσιο της διεθνούς συγκυρίαςΠαναγιωτοπούλου, Θέμις Ε.; Γιαλλουρίδης, Χριστόδουλος Κ., 1949-; Σκαρπέλος, Ιωάννης Π.; Παπασωτηρίου, Χαράλαμπος; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2015)Σύμφωνα με τον καθηγητή του Πανεπιστημίου του Harvard, Samuel P. Huntington στη θεωρία της σύγκρουσης πολιτισμών, οι διαφορετικές κουλτούρες και πολιτιστικές ταυτότητες, που αποτελούν με την ευρύτερη έννοια και πολιτισμικές ταυτότητες, διαμορφώνουν τα πρότυπα της συνοχής, της διάσπασης και της σύγκρουσης στο μεταψυχροπολεμικό κόσμο. Με άλλα λόγια, η νέα παγκόσμια τάξη πραγμάτων θα βασίζεται στον πολιτισμικό πυρήνα των κρατών. Με βάση αυτό το σκεπτικό, ο Huntington, διαπιστώνει μια “αλλαγή στην ισορροπία δυνάμεων” όσον αφορά τους πολιτισμούς. Για πρώτη φορά, η επιρροή της Δύσης μειώνεται αισθητά, ενώ κάνουν τη δυναμική τους εμφάνιση κυρίως ασιατικοί πολιτισμοί αλλά και το Ισλάμ, βοηθούμενο ιδιαίτερα από τη δημογραφική έκρηξη που το συνοδεύει. Η αποσταθεροποίηση αυτή και η εμφάνιση αυτών των νέων μεταβλητών, οδηγεί τους μη δυτικούς πολιτισμούς, στην εκ νέου επιβεβαίωση της αξίας της δικής τους κουλτούρας. Η όξυνση των ιδεολογικών διαφορών σήμερα, έχει φτάσει στο απόγειό της, καθώς τόσο το Ισλάμ όσο και η Δύση, μοιάζουν τόσο καλά οχυρωμένοι αντίπαλοι πίσω από τις πολιτικοκοινωνικές πεποιθήσεις τους, ώστε οποιαδήποτε προσπάθεια συμβιβασμού, φαντάζει εξαιρετικά δύσκολη και αρκετές φορές ανέφικτη. Aμέσως μετά την τρομοκρατική επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου 2000, οπότε και αποφασίστηκε το ξεκίνημα του Πολέμου της Τρομοκρατίας, κατηγορίες εναντίον του Ιράν, διατυπώνονται με ιδιαίτερη σφοδρότητα. Σε ετήσια έκθεση του Υπουργείου Εξωτερικών των ΗΠΑ, με τίτλο Πρότυπα Παγκόσμιας Τρομοκρατίας, το Ιράν περιγράφεται ως ο «πιο δραστήριος χρηματοδότης της κρατικής τρομοκρατίας». Το επαναστατικό κίνημα του Ιράν το 1979, συγκέντρωνε σεκουλαριστές φιλελεύθερους και αριστερές δυνάμεις όσο και φονταμενταλιστές. Όλοι τους ήθελαν την αλλαγή, αλλά δεν επεδίωκαν τα ίδια πράγματα. Η αντίδραση στην εξουσία του σάχη, επικεντρωνόταν στη μεσαία και τις κατώτερες τάξεις.Φοιτητές, διανοούμενοι και μικροέμποροι, των οποίων οι οικονομίες μειώνονταν εξαιτίας της έμφασης που δινόταν στη βιομηχανική ανάπτυξη τάχθηκαν στο επαναστατικό μέτωπο. Ο Khomeini, είχε αρχίσει να κερδίζει έδαφος ενώ ο θρησκευτικός ακτιβισμός και ο φονταμενταλισμός έμελλε να αντικαταστήσουν την έμφαση που είχε δοθεί στην ισχυροποίηση του κράτους, τους θεσμούς αλλά και την ανάπτυξη. Μέσα από διάφορες πολιτικές ζυμώσεις και την εναλλαγή αρκετών προέδρων στην ηγεσία του Ιράν, τον Ιούνιο του 2005, έρχεται στην εξουσία ο Mahmoud Ahmadinejad. Ήταν η πρώτη φορά που οι εκλογές πήγαιναν και σε δεύτερο γύρο, εξαιτίας της αμφισβήτησης του αποτελέσματος. Το αποτέλεσμα ήταν να πάρει στα χέρια του την εξουσία ένας σκληροπυρηνικός και συντηρητικός λαϊκιστής, που σήμανε την επικράτηση των συντηρητικών απόψεων και βρισκόταν σε πλήρη αντίθεση με τις εκλογές του 1997. Η αποχώρηση του προέδρου Ahmadinejad από την ηγεσία της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν και η νίκη του Ruhani στις εκλογές του 2013, σηματοδοτεί μία νέα περίοδο στις σχέσεις του Ιράν με τη Δύση. Ο Ruhani, εμφανίζεται σαν μεταρρυθμιστής που ανοίγοντας το πολιτικό σύστημα της χώρας, δημιουργεί το περιθώριο για εξομάλυνση των σχέσεων με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Το κατά πόσον ο Ruhani θα καταφέρει να εφαρμόσει το πρόγραμμα που επιδιώκει, είναι αποτέλεσμα δύο παραμέτρων. Αφενός, της αντίστασης που θα συναντήσει από την πλευρά των σκληροπυρηνικών κληρικών της χώρας και αφετέρου, των κοινωνικοοικονομικών εξελίξεων που είναι ικανές να υπερβούν τις υποθετικές προθέσεις του μεταρρυθμιστικού προγράμματος του νέου προέδρου. Η κατάσταση σε διεθνές επίπεδο γίνεται ακόμα πιο επικίνδυνη, αν λάβει κανείς υπ'όψη του την αστάθεια των ισλαμικών κρατών που τα αναγκάζει να κάνουν στροφή σε ακραίες εκφάνσεις του Ισλάμ.Τεκμήριο Μουσική βιομηχανία και social networking: μια πρόταση για ένα πείραμα στο διαδίκτυοΚασάρας, Κωνσταντίνος Β.; Κλήμης, Γεώργιος Μιχαήλ; Ζέρη, Περσεφόνη, 1951-; Μιχαηλίδου, Μάρθα; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2015)Η παρούσα διδακτορική διατριβή παρουσιάζει τα δεδομένα του πειράματος το οποίο έλαβε χώρα στο Πάντειο Πανεπιστήμιο από τον Οκτώβριο του 2012 μέχρι και τον Απρίλιο του 2013. Για τις ανάγκες του κατασκευάστηκε σχετική ιστοσελίδα (το www.panteionmusicexperiment.com) που φιλοξένησε 12 τραγούδια από μη δισκογραφημένους - αγνώστους μουσικούς, ενώ έλαβαν συμμετοχή συνολικά 196 άτομα. Το κύριο ερευνητικό ερώτημα αφορούσε στο πώς οδηγούμαστε σε μια απόφαση αποδοχής ή απόρριψης, πάνω στην κατανάλωση ενός πολιτιστικού προϊόντος, έχοντας ως βασική πληροφόρηση τις αποφάσεις των προηγουμένων χρονικά καταναλωτών. Αν και κατά πόσο δηλαδή, ο κάθε επόμενος δρώντας, παρατηρώντας τις επιλογές των άλλων, οδηγείται στο να μιμηθεί τη συμπεριφορά της ομάδας, απορρίπτοντας ταυτόχρονα πιθανή διαφορετική ιδιωτική του προτίμηση. Το αν και κατά πόσο η μίμηση μπορεί να προκαλέσει φαινόμενα μαζικής κατανάλωσης (ή αλλιώς φαινόμενα του κοπαδιού), καταγράφηκε με το στατιστικό μοντέλο (Cross-Sectional Absolute Deviation - διαστρωματική απόλυτη απόκλιση, Chang, κ.ά. 2000). Οι προτιμήσεις των προηγουμένων αντιπαραβλήθηκαν στη μια ομάδα συμμετεχόντων ως απρόσωπη μαζική ψήφος και στην άλλη ως επιλογή των γνωμηγητόρων σε ένα δίκτυο συμμετεχόντων. Σύμφωνα με όσα προέκυψαν από την έρευνα, η επιρροή της μάζας προέκυψε ως πολύ πιο ισχυρή από αυτή των κόμβων, οι οποίοι δεν κατάφεραν να προκαλέσουν κάποιο φαινόμενο με στατιστική αξία.Τεκμήριο Επικοινωνιακή και μαθησιακή αξιοποίηση του παιδικού σχεδίου σε ένα σχολείο για όλουςΗλιοπούλου, Ευσταθία Α.; Σκαρπέλος, Γιάννης; Ανδρεάδης, Γιάγκος, 1944-; Mellon, Robert, 1959-; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2015)Η παρούσα μελέτη έχει στόχο, αφενός μεν να παρουσιάσει το ρόλο του σχολείου στη σημερινή εποχή, η οποία υφίσταται ποικίλες αλλαγές και έχει καταστήσει το σημερινό σχολείο ένα Σχολείο Για Όλους ενταξιακό/συμπεριληπτικό και πλουραλιστικό, που ακολουθεί τις κοινωνικές εξελίξεις, αφετέρου να διερευνήσει την αξιοποίηση, μιας συγκεκριμένης μορφής διδασκαλίας, του παιδικού σχεδίου, στην εκμάθηση της ορθογραφίας από παιδιά δημοτικού. Συγκεκριμένα, παρουσιάζεται ο ρόλος του νέου σχολείου σήμερα, εστιάζοντας τόσο στο ρόλο του δασκάλου και στις καινοτόμες διδακτικές μεθόδους, που οφείλει να χρησιμοποιεί για μια αποτελεσματική διδασκαλία, όσο και στο ρόλο των μαθητών του σημερινού σχολείου. Αναλύονται τα εμπόδια που παρουσιάζονται στην επίτευξη του ρόλου του νέου Σχολείου Για Όλους, το διαφοροποιημένο αναλυτικό πρόγραμμα για τους αλλοδαπούς μαθητές και για τους μαθητές με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες και παρατίθενται προτάσεις για νέα ευέλικτα αναλυτικά προγράμματα, και σύγχρονες διδακτικές μεθόδους, κάνοντας προτάσεις για το σχολείο της ένταξης/συμπερίληψης, το οποίο αποτελεί τη βασική μορφή του νέου σχολείου. Εστιάζουμε στην οπτικοποίηση της γνώσης ως μέθοδο διδασκαλίας. Αρχικά επιχειρείται μια ιστορική αναδρομή της οπτικοποίησης, εν συνεχεία αποσαφηνίζεται ο ορισμός της, παρουσιάζεται η θεωρία της μάθησης στον οπτικό αλφαβητισμό, οι θεωρίες της μάθησης και η εικόνα και τέλος τα οφέλη του εικονογραφημένου βιβλίου. Αναλύεται η χρήση της εικόνας στη διδασκαλία, το σκίτσο και το ιχνογράφημα, οι διάφορες τεχνικές εικονογράφησης και τέλος αναλύεται η αποτελεσματικότητα της εικόνας στη διδασκαλία. Παρουσιάζονται τρεις βασικές μεθόδοι διδασκαλίας με τη χρήση εικόνων σε παιδιά με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες. Η μέθοδος Makaton, η οποία στοχεύει στην καλλιέργεια δεξιοτήτων επικοινωνίας, το Σύστημα Επικοινωνίας Μέσω Ανταλλαγής Εικόνων (PECS), το οποίο απευθύνεται σε παιδιά με Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή και τέλος το πρόγραμμα TEACCH, το οποίο επίσης απευθύνεται σε παιδιά με Διάχυτη Αναπτυξιακή Διαταραχή. Το πρακτικό κομμάτι της Διατριβής παρουσιάζει τη μεθοδολογία στην οποία βασίστηκε η διεξαγωγή της έρευνας και τα ευρήματα από την έρευνα. Η παρούσα έρευνα αποφασίστηκε να διεξαχθεί, αφενός λόγω της ειδίκευσης μου στην Ειδική Αγωγή και Εκπαίδευση (τετραετείς μεταπτυχιακές σπουδές) και αφετέρου λόγω της υπηρεσίας μου σε Κέντρο Διάγνωσης και Υποστήριξης Ειδικών Εκπαιδευτικών Αναγκών του Υπουργείου Παιδείας. Συγκεκριμένα, γνωρίζοντας την αποτελεσματικότητα της χρήσης της εικόνας στην εκπαίδευση παιδιών με Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες ή /και Αναπηρία, θέλησα την αποτελεσματικότητα αυτή να τη δοκιμάσω και σε μια «μεικτή» τάξη του τυπικού Δημοτικού Σχολείου, που αποτελεί «Ένα Σχολείο Για Όλους», αφού συνυπάρχουν παιδιά με ή/και χωρίς Ειδικές Εκπαιδευτικές Ανάγκες και παιδιά διαφορετικού πολιτισμικού κεφαλαίου. Η παρούσα έρευνα δράσης και συμμετοχικής παρατήρησης, έχει ως αντικείμενο μελέτης την, εξαιτίας των προβλημάτων εκμάθησης της θεματικής/ιστορικής ορθογραφίας, που παρουσιάζουν τα παιδιά του δημοτικού, αποτελε¬σματικότητα της διδακτικής μεθόδου της οπτικοποίησης διαμέσου της αξιοποίησης της εικόνας (σκίτσο ή/και παιδικό σχέδιο). Τα ερευνητικά ερωτήματα τα οποία μελετώνται στην παρούσα έρευνα είναι: 1. Κατά πόσο η χρήση παιδικών σχεδίων ενδείκνυται και πόσο μπορεί να αξιοποιηθεί σε «μεικτή» τάξη; 2. Κατά πόσο η χρήση παιδικών σχεδίων μπορεί να βοηθήσει στην εκμάθηση του αλφαβήτου; 3. Κατά πόσο η χρήση παιδικών σχεδίων θα ελαχιστοποιήσει το «μπέρδεμα» των γραμμάτων που μοιάζουν γραφωνημικά , ώστε οι μαθητές να αποκτήσουν φωνολογική επίγνωση κατά τη γραφή και την ανάγνωση; 4. Κατά πόσο η χρήση παιδικών σχεδίων μπορεί να συμβάλλει στην εκμάθηση της ιστορικής ορθογραφίας; 5.Κατά πόσο η χρήση παιδικών σχεδίων παρωθεί τη συμμετοχή όλων των μαθητών στην μαθησιακή διαδικασία; 6. Κατά πόσο η χρήση παιδικών σχεδίων βελτιώνει και αναπτύσσει τις κοινωνικο- συναισθηματικές δεξιότητες των παιδιών, για την αρμονική τους συνύπαρξη; Η παρούσα έρευνα, διήρκησε 4 συνεχόμενα διδακτικά έτη, στο ίδιο σχολείο και με σταθερή την Ομάδα Ελέγχου. Συγκεκριμένα, τα διδακτικά έτη: 2006-07, 2007-08, 2008-09, 2009-10, στις τάξεις Α΄,Β΄,Γ΄,Δ΄ Δημοτικού. Αξίζει να αναφερθεί, ότι στα τέσσερα διδακτικά έτη της έρευνας, εγώ, η δασκάλα της τάξης και ταυτόχρονα η ερευνήτρια, συνεργάστηκα με τέσσερις (4) εκπαιδευτικούς των υπόλοιπων τμημάτων της ίδιας τάξης και με επτά (7) εκπαιδευτικούς ειδικοτήτων.Τεκμήριο Ο παλιάτσος σε έναν πολιτισμό της νεοτερικότηταςΝάκος, Δημήτριος Β.; Ανδρεάδης, Γιάγκος, 1944-; Σκαρπέλος, Ιωάννης; Παραδείση, Μαρία; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2014)Τα πεδία μελέτης είναι ο κινηματογράφος, σε διάλογο με την φιλοσοφία, την ιστορία του πολιτισμού και την ανθρωπολογία. Ως αφετηρία της εργασίας τίθεται η μελέτη των περιπλανώμενων καλλιτεχνών στον Bergman και τον Fellini, δύο κορυφαίων δημιουργών που σφράγισαν το δεύτερο ήμισυ του 20ου αιώνα που θα μπορούσαμε να ορίσουμε και ως ύστερη νεοτερικότητα. Πιο συγκεκριμένα πρόκειται για τη Νύχτα των Σαλτιμπάγκων (Sawdust and Tinsel , αγγλικός τίτλος Evening of thw Jesters) του Bergman γυρισμένη το 1953 και την ταινία La Strada του Fellini, γυρισμένη το 1954. Πρόκειται για δύο ταινίες, στις οποίες η θεματική των περιπλανώμενων καλλιτεχνών αποτελεί τον κεντρικό άξονα και οι οποίες έχουν γυριστεί την ίδια ακριβώς εποχή.Τεκμήριο Πολιτιστική και οικονομική διπλωματία ως μορφές ήπιας δύναμηςΜπριάνα, Μαρία Α.; Ποταμιάνος, Δημήτρης Π., 1943-; Λέανδρος, Νίκος, 1958-; Γιαλλουρίδης, Χριστόδουλος Κ., 1949-; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2013)Στην παρούσα εργασία πραγματοποιείται μία προσπάθεια χαρτογράφησης της ορατής και της αόρατης κρίσης της Ελλάδος, αντλώντας από έννοιες και αναλυτικά εργαλεία των διεθνών σχέσεων, της πολιτικής επιστήμης, της επικοινωνίας και του πολιτισμού. Στη συνέχεια, παρουσίαζονται οι νέες εκείνες παραδοχές κοινωνικής συμπεριφοράς οι οποίες θα οδηγήσουν τη χώρα στην έξοδο από την κρίση με την εγκαθίδρυση μίας νέας ηθικής τάξης σε ένα μετατραυματικό μέλλον. Η επανατοποθέτηση της Ελλάδας στο διεθνές σύστημα είναι μία συνολική διεργασία η όποια ξεκινά από το άτομο και μεταφέρεται σε επίπεδο συνόλων που διαρκώς αλληλοσυμπληρώνονται μέσω του εντοπισμού ομοιοτήτων και διαφορετικοτήτων μεταξύ των μελών τους. Το επίπεδο ανάλυσης μεταφέρεται στο άτομο, εστιάζοντας σε μεμονωμένες στάσεις και πράξεις, το άθροισμα των οποίων δύναται τόσο να τοποθετήσει όσο και να διαφοροποιήσει ένα κράτος στο επίπεδο της οικονομίας και του πολιτισμού. Σε αυτό το πλαίσιο η αμοιβαιότητα, που στην πορεία λειτουργεί και ως δίχτυ προστασίας από την εισβολή και εγκαθίδρυση άλλων στρατηγικών εμφορούμενων από το πνεύμα της εκμετάλλευσης και της προδοσίας, είναι παράγωγο συνεργατικών πρακτικών και μόνο. Σκοπός της έρευνας είναι η σύνδεση ατομικών πρακτικών με τον πλούτο του εθνικού σήματος. Η συνολική προσπάθεια αφορά στη μέτρηση των συμπεριφορικών πεποιθήσεων (behavioural beliefs) των Ελλήνων πολιτών όσον αφορά στις έννοιες της ηθικής της ευθύνης, της συνεργατικής συλλογικής δράσης και της κουλτούρας αλλά και των αντιλήψεων τους σχετικά με τις έννοιες της δημόσιας διπλωματίας και του εθνικού σήματος της χώρας τους. Το αισιόδοξο μήνυμα που κομίζει η παρούσα έρευνα είναι μία έκδηλη συναίνεση της πλειοψηφίας του δείγματος υπέρ της ευθύνης του ατόμου να προχωρά υπό καθεστώς αλληλεξάρτησης, παράγοντας έτσι προστιθέμενη αξία ή αλλιώς ένα «πλούσιο» εθνικό σήμα.Τεκμήριο Σκάνδαλα και πολιτική επικοινωνία : ΜΜΕ, πολιτικό πεδίο, κοινή γνώμηΗλιοπούλου, Κωνσταντίνα Π.; Ψύλλα, Μαριάννα; Κομνηνού, Μαρία; Αυλάμη, Χρυσάνθη; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2014)Το παρόν επιστημονικό έργο αποτελεί μια μελέτη για τη διαμεσολάβηση (médiatisation) πολιτικών μηνυμάτων η επικυριαρχία των οποίων συνιστούν κρίσιμο παράγοντα διαμόρφωσης των όρων λειτουργίας τόσο του πολιτικού όσο και του επικοινωνιακού περιβάλλοντος. Το αξιακό φορτίο που φέρει κάθε μήνυμα μεταβάλλεται ανάλογα με τις κοινωνικο – πολιτικές συγκυρίες του περιβάλλοντος. Η περίοδος που εξετάζεται στην εν λόγω διατριβή είναι έντονα διαποτισμένη από τις μεταβολές στις πολιτικές και κοινωνικές δομές καθώς και στις νέες τεχνολογικές εξελίξεις που λαμβάνουν χώρα στο σύγχρονο επικοινωνιακό γίγνεσθαι. Ειδικότερα, η επικοινωνιακή κάλυψη των σκανδάλων και εν προκειμένω το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου που κυριάρχησε στη δημόσια σφαίρα κατά την περίοδο 2008 – 2011 αποτελεί αντικείμενο μελέτης και έρευνας στο παρόν έργο. Λαμβάνοντας ως κριτήριο ότι τα θέματα που δέχονται τη μεγαλύτερη προσοχή των ΜΜΕ γίνονται αυτά που το τηλεοπτικό και αναγνωστικό κοινό θεωρούν ως τα πλέον σημαντικότερα θέματα που απασχολούν τη χώρα και αντιστρόφως η απουσία ορισμένων θεμάτων στα ΜΜΕ επιφέρει αντίστοιχη άγνοια στην κοινή γνώμη, ενώ η αυξανόμενη επικράτηση των διαμεσολαβημένων σκανδάλων στην ημερήσια διάταξη των ΜΜΕ (agenda setting) παρουσιάζει ιδιαίτερο ερευνητικό ενδιαφέρον. Η μελέτη της ιδιαίτερα αυξημένης ορατότητας που τυγχάνει το γεγονός στο δημόσιο πεδίο καθώς και ο τρόπος με τον οποίο οι επικοινωνιακοί παράγοντες επιλέγουν κάθε φορά να το φορτίσουν ή αντίστοιχα να το αποφορτίσουν, μας οδηγεί εύλογα στη διερεύνηση των αναπαραστασιακών πρακτικών που μετέρχονται τα ΜΜΕ στην πολιτική δράση (πολιτικοί δρώντες), στο δημόσιο πεδίο και στην πολιτική κουλτούρα. Στόχος της παρούσας εργασίας σε πρώτο επίπεδο είναι να διερευνηθεί ο βαθμός εμπλοκής των έντυπων και ηλεκτρονικών ΜΜΕ αναφορικά με την ορατότητα του γεγονότος και σε δεύτερο επίπεδο να αναλυθούν οι συσχετισμοί και οι αλληλεπιδράσεις που προκύπτουν ανάμεσα στον επικοινωνιακό, πολιτικό και δημόσιο χώρο.Τεκμήριο Ανάγνωση ανδρισμού στα μέσα μαζικής επικοινωνίας και ψυχαγωγίας του 20ου αιώνα : έρευνα στα εξώφυλλα των ανδρικών περιοδικών στην ΕλλάδαΚυπαρισσιάδης, Γεώργιος; Ανδρεάδης, Γιάγκος, 1944-; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2012)Τεκμήριο Εικόνα της εγκληματικότητας στα ΜΜΕ : πειραματική έρευνα για την απεικόνιση του εγκλήματος στα ελληνικά δελτία ειδήσεων και τις επιδράσεις στο κοινόΣτεφανίδου, Χρυσούλα Δ.; Σκαρπέλος, Ιωάννης Π.; Προδρομίτης, Γεράσιμος Π.; Τσίγκανου, Ιωάννα Γ.; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας, Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2013)Στο πλήθος των ειδήσεων που αφορούν την ανθρώπινη δραστηριότητα υπάρχει μία που ανέκαθεν προκαλούσε το ενδιαφέρον και μεταδιδόταν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο σε όλες τις κοινωνίες. Το έγκλημα. Η αφαίρεση ανθρώπινης ζωής από άνθρωπο. Και κατά κύριο λόγο το ανεξήγητο με βάση τα εκάστοτε κοινωνικά στερεότυπα έγκλημα. Η ενασχόληση των ΜΜΕ με αυτό αποτελούσε πάντοτε τη βασική, αν όχι μοναδική, πηγή πληροφόρησης του κοινού για το εν λόγω θέμα. Ήδη από την εποχή της Βικτωριανής Αγγλίας, τα κείμενα στις εφημερίδες για τον Τζακ τον Αντεροβγάλτη αλλά και για άλλα «ειδεχθή» εγκλήματα καθώς και οι σκληρές λεπτομέρειες που συνόδευαν την περιγραφή τους τα καθιστούν αναπαραστάσεις, οι οποίες παρά τις διαφορές τους είναι σαφώς πρόδρομοι των σημερινών αναπαραστάσεων. Η επιθυμία των ανθρώπων να ενημερώνονται για τις ιστορίες αυτές ήταν και παραμένει μεγάλη, με αποτέλεσμα το μέσο μετάδοσης της είδησης, ο τρόπος που παρουσιάζεται η εγκληματική δραστηριότητα να αποκτά ξεχωριστή σημασία. Συνεκτιμώντας τα πορίσματα προγενέστερων πειραματικών μελετών αναφορικά με την αναπαράσταση του εγκληματικού φαινομένου από τα ΜΜΕ και των επιδράσεων που ασκεί στην κοινωνία, θελήσαμε να διερευνήσουμε τον ρόλο των τηλεοπτικών μεταδόσεων εγκληματικών ενεργειών, τόσο στη διαμόρφωση στον πολίτη εκτιμήσεων και στάσεων απέναντι σε μία σειρά ζητημάτων για την κοινωνία και την ερμηνεία των παραμέτρων που προσεγγίζουν αιτιολογικά την εγκληματική συμπεριφορά, όσο και στον βαθμό πρόκλησης συναισθηματικών αντιδράσεων. Προκειμένου να το επιτύχουμε χρησιμοποιήσαμε ως μελέτη περίπτωσης (case study) πέντε ρεπορτάζ εγκληματικών ενεργειών που μεταδόθηκαν σε δελτίο ειδήσεων κεντρικού τηλεοπτικού σταθμού. Στόχος μας αποτέλεσε αφενός η εξέταση και ανάλυση του τρόπου με τον οποίο προβλήθηκαν τα υπό μελέτη τηλεοπτικά ρεπορτάζ και αφετέρου η ενδελεχής εξερεύνηση της σχέσης που αναπτύσσεται ανάμεσα στο μήνυμα και τον αποδέκτη, μέσα από τη διεξαγωγή ενός πειράματος. Η παρατήρηση συγκεκριμένων αιτιακών σχέσεων και η συνεπακόλουθη διατύπωση αλλά και ο έλεγχος των υποθέσεων, οδήγησε στα ενδιαφέροντα ευρήματα της παρούσας διδακτορικής διατριβής.Τεκμήριο Προσαρμογές της διαφήμισης και του marketing στο δικτυακό κόσμο : η ελληνική περίπτωσηΦρίγκας, Γιώργος, 1975-; Ποταμιάνος, Δημήτρης; Λαγαρή, Ισαάκ; Τσαγκαρέστου, Παναγιώτα; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2003)Τεκμήριο Ο εκπολιτισμός του ήχου στον μύθο της Μέδουσας - ΓοργούςΤσοκανή, Χαρίκλεια; Ανδρεάδης, Γιάγκος, 1944-; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2003)Τεκμήριο Η προεκλογική πολιτική επικοινωνία στην Ελλάδα : ποσοτική ανάλυση περιεχομένου πολιτικής διαφήμισης και ειδησεογραφίας 2000 και 2004Τσίρμπας, Γιάννης; Ζέρη, Περσεφόνη; Γεωργιάδου, Βασιλική; Κακαβούλια, Μαρία; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 2005)Τεκμήριο Η διαφήμιση στην εποχή του φορντισμού και του μεταφορντισμού : εταιρικές δομές και παραγωγή διαφημιστικού μηνύματοςΤσακαρέστου, Μπέττυ; Ποταμιάνος, Δημήτρης; Βέλτσος, Γιώργος; Ανδρεάδης, Γιάγκος; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 1997)Τεκμήριο Κοινωνικός δεσμός και παρανόηση : η παρανάγνωσις ως δημιουργική ανάγνωσιςΤουτουντζή, Ουρανία; Βέλτσος, Γιώργος; Ανδρεάδης, Γιάνγκος; Καραποστόλης, Βασίλης; Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Επικοινωνίας Μέσων και Πολιτισμού (Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών, 1988)