Πάνδημος
Ψηφιακή Βιβλιοθήκη, Πάντειον Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
Χώρος ηλεκτρονικής δημοσίευσης της συγγραφικής δραστηριότητας των μελών της επιστημονικής κοινότητας του Παντείου Πανεπιστημίου. Μέσω του Πάνδημου επιτυγχάνεται η ευρεία δημοσίευση και η άμεση διάθεση, η μεγαλύτερη προβολή και κατοχύρωση της εργασίας, στην ευρεία επιστημονική κοινότητα, ενώ ενισχύεται η επιστημονική επικοινωνία.
Κοινότητες στην Πάνδημο
Επιλέξτε μια κοινότητα για να περιηγηθείτε στις συλλογές της.
Πρόσφατες Υποβολές
Η πορνεία της εξαθλίωσης στο ευρύ κέντρο της Αθήνας μεταξύ 2013 και 2015
Λάζος, Γρηγόρης (2018)
Το άρθρο στρέφεται κυρίως στην πορνεία των οίκων ανοχής και του πεζοδρομίου στο ευρύ κέντρο της Αθήνας σε μια συγκεκριμένη ιστορική στιγμή, κατά την πρώτη μνημονιακή περίοδο. Η κατάθεση επιλεγμένων διαστάσεων των ερευνητικών δεδομένων μιας προσπάθειας που συνεχίζεται μετά τα μέσα του 2017 γίνεται κατά τον συνοπτικότερο τρόπο. Παρουσιάζονται ορισμένα βασικά μεγέθη της πορνείας, όπως ο πορνικός πληθυσμός με βάση την εθνικότητα και το πεδίο έκδοσης, αλλά και της πορνικής πελατείας, τα μεγέθη των μισθώσεων, οι τιμές των πορνικών μισθωμάτων και τα συνολικά μεγέθη του χρηματικού πλούτου που η πελατεία μετέφερε στην πορνεία για τη μίσθωση των σχετικών υπηρεσιών. Μετά από τρεις δεκαετίες μειώσεων, οι αριθμοί των Ελληνίδων εκδιδομένων γνωρίζουν μιαν αύξηση. Οι προερχόμενες από την υποσαχάρια Αφρική εκδιδόμενες κάνουν την εμφάνισή τους σε άξια λόγου κλίμακα, ενώ ο πληθυσμός της πορνικής πελατείας διαφοροποιείται ποιοτικά με την συνεχώς αυξανόμενη παρουσία μεταναστών προερχόμενων από της μουσουλμανικές χώρες και την υποσαχάρια Αφρική. Τέλος, θίγεται το ζήτημα πτυχών της εξαθλίωσης στο χώρο της πορνείας στο κέντρο της πρωτεύουσας. Τα ζητήματα των ηλικιών των εκδιδόμενων, και της αυξανόμενης πορνείας ανδρών δεν ανοίγονται.
Τα μουσεία και η προστασία τους από παράνομες και εγκληματικές ενέργειες: μια διερεύνηση με πρωτογενή στοιχεία σε επίπεδο ελληνικής επικράτειας
Κρανιδιώτη, Μαρία; Σπινέλλης, Ευάγγελος; Χιόνης, Διονύσιος Π.; P. Kranidioti, Maria (2018)
Η μελέτη πραγματεύεται κυρίως τη φύλαξη του χώρου των μουσείων από προσβολές και παράνομες / εγκληματικές ενέργειες και στηρίζεται σε περιγραφική εμπειρική έρευνα που πραγματοποιήθηκε με διαπροσωπικές συνεντεύξεις σε μέλη του φυλακτικού προσωπικού τους, βάσει τυχαίου (random) πανελλαδικού δείγματος. Η έρευνα επικεντρώνονται σε χαρακτηριστικά των ερωτωμένων (όπως η επαγγελματική πείρα, η ειδίκευση και η μόρφωση), στις προσβολές και τις παράνομες ενέργειες που έλαβαν χώρα στο μουσείο όπου εργάζονται οι ερωτώμενοι και υπέπεσαν στην αντίληψή τους, στα μέσα προστασίας του μουσείου από τέτοιες ενέργειες, όπως και σε γενικές εκτιμήσεις των ερωτωμένων για τις προσβολές, τη φύλαξη και την προστασία των μουσείων και των αρχαιολογικών χώρων στην ελληνική επικράτεια εν γένει. Παρουσιάζονται συνοπτικά τ’ αποτελέσματα της έρευνας και συγκρίνονται αδρά, ορισμένα από αυτά (2013) μ’ εκείνα παλαιότερης έρευνας (1999). Ακολουθούν συμπεράσματα, στο μέτρο του εφικτού, για το ανθρώπινο δυναμικό των μουσείων, τη συνεργασία των φυλάκων τους με τις αρχές, τους «ευάλωτους στόχους» των μουσείων και τη χρήση υλικοτεχνικού εξοπλισμού για την αποτροπή παράνομων ενεργειών, όπως και σκέψεις γύρω από τα προβλήματα της φύλαξης και την αντιμετώπιση των προσβολών. Η μελέτη περιλαμβάνει πίνακες, διαγράμματα και ένα παράρτημα με συνοπτική παρουσίαση του ερευνητικού εργαλείου (ημιδομημένο ερωτηματολόγιο) και φόρμα ενημερωμένης συναίνεσης.
Επιτυχημένες «καλές πρακτικές» κατά της διαφθοράς. Τα παραδείγματα του Χονγκ Κονγκ και της Σιγκαπούρης
Κουράκης, Νέστωρ (2018)
Η μελέτη επιχειρεί να εντοπίσει τα κύρια χαρακτηριστικά δύο υπηρεσιών κατά της διαφθοράς, που εδρεύουν αντίστοιχα στο Χονγκ Κονγκ και στη Σιγκαπούρη και που θεωρούνται διεθνώς ιδιαίτερα επιτυχημένες. Ιδίως το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην πρώτη από τις υπηρεσίες αυτές, την «Ανεξάρτητη Επιτροπή Καταπολέμησης της Διαφθοράς» (ICAK), που απολαμβάνει πλήρους ανεξαρτησίας από κυβερνητικές πιέσεις ή επιρροές, αλλά υπόκειται και η ίδια σε έλεγχο από άλλες ανεξάρτητες επιτροπές. Διαθέτει μεγάλο στελεχιακό προσωπικό (περί τους 1300 υπαλλήλους το 2012) και ιδιαίτερα υψηλό προϋπολογισμό (83 εκατ. ευρώ το 2012), έχει, δε αναλάβει εξ ολοκλήρου την πολυμέτωπη αντιμετώπιση της διαφθοράς σε όλα τα επίπεδα, δηλ. τόσο στη καταστολή (έρευνα καταγγελιών από πολίτες μέσω τηλεφωνικής γραμμής, προώθηση υποθέσεων σε αρμόδιες πειθαρχικές και ποινικές αρχές, γνωστοποίηση σοβαρών υποθέσεων στα ΜΜΕ, δυνατότητα διενέργειας συλλήψεων, κατ’ οίκον έρευνας και κατασχέσεων), όσο και την πρόληψη (έρευνα παραγόντων που οδηγούν στη διαφθορά, συμβουλές σε ιδιωτικές επιχειρήσεις, σύμπραξη με στρατηγικούς εταίρους, π.χ. συνομοσπονδία υπαλλήλων, διοργάνωση επιμορφωτικών σεμιναρίων) καθώς και την ευαισθητοποίηση του κοινού (π.χ. μέσω τηλεοπτικών σειρών με θέμα τη διαφθορά). Ανάλογα ισχύουν και για την αντίστοιχη υπηρεσία της Σιγκαπούρης. Είναι προφανές ότι ή ενδελεχής μελέτη του τρόπου λειτουργίας αυτών των υπηρεσιών θα μπορούσε να προσφέρει πολλές ενδιαφέρουσες ιδέες για την καταπολέμηση της διαφθοράς και στην Ελλάδα.
Τιμωρητικές στάσεις των αποφυλακισθέντων ανήλικων/νέων, των δικαστών και εισαγγελέων: συγκλίσεις και αποκλίσεις
Κόλλια, Πηνελόπη (2018)
Ένα φαινόμενο που απασχολεί χρόνια την κοινωνία, είναι το φαινόμενο της κοινωνικής παθογένειας της παραβατικότητας των ανηλίκων, το οποίο συνδέεται άμεσα με το συνεχώς μεταβαλλόμενο κοινωνικό γίγνεσθαι. Η αντιμετώπιση αυ- τού του φαινομένου έχει περάσει από διάφορα στάδια, μεταξύ αυτών και από στάδια έντονης τιμωρητικότητας. Οι σύγχρονες τάσεις της αντεγκληματικής πολιτικής σε ένα δημοκρατικό κράτος προϋποθέτουν την εφαρμογή των αρχών της ενοχής, της αναλογικότητας και του ανθρωπισμού. Το συμφέρον του ανήλικου πρέπει να είναι το κύριο μέλημα της προσέγγισης της δικαιοσύνης όταν αυτός καταλήξει σε αυτήν. Όσον αφορά τη δικαιοσύνη ανηλίκων στις χώρες της Ευρώπης, αυτή εμφανίζει ανομοιογένεια καθώς κάποιες χώρες εμπνέονται από πολιτικές που εξυπηρετούν τις ανάγκες των ανηλίκων και άλλες δίνουν έμφαση στην ανταπόδοση και την τιμωρητικότητα. Η ποινική αντιμετώπιση του ανήλικου εμπεριέχει τα στοιχεία της κοινωνικής ένταξης, της κοινωνικής προσαρμογής και της αποκατάστασης, λαμβάνοντας υπόψη την προστασία των ατομικών δικαιωμάτων του ανήλικου. Στοιχεία που αποτελούν τον σκοπό της ποινής και τηνδικαιολογία του εγκλεισμού (έσχατη λύση). Ως στόχος της παρούσας έρευνας,τοποθετείται η διερεύνηση του σκοπού και του στόχου της ποινής (ως προς την τιμωρητική της διάσταση), η οποία επιβάλλεται σε παραβατικούς ανηλίκους από τους εφαρμοστές της ποινικής δικαιοσύνης και η «ανταπόκριση» σε αυτήν από τους ανηλίκους αποφυλακισθέντες.
Το φαινόμενο του φόβου του εγκλήματος εντός των τειχών. Ερευνητική μελέτη σε νεαρούς έγκλειστους παραβάτες
Κάσση, Μάρθα (2018)
Το σύγχρονο φαινόμενο του φόβου του εγκλήματος, έχει μελετηθεί ουκ ολίγες φορές σε κοινωνικό επίπεδο. Αποτυπώνει την αίσθηση των πολιτών ότι η αποδόμηση της κοινωνίας, η κακή ποιότητα ζωής και η ατελέσφορη κρατική παρέμβαση, οδηγούν σε αύξηση της εγκληματικότητας και της πιθανότητας θυματοποίησής τους. Η φυλακή, η αυστηρότερη των ποινών, όντας μία μικρογραφία της έξω κοινωνίας, μπορεί κάλλιστα να αποτελέσει τόπο εμφάνισης του ανωτέρω φαινομένου. Στην παρούσα μελέτη, παρουσιάζεται η διερεύνηση του φαινομένου στην ομάδα των νέων εγκλείστων του Ειδικού Καταστήματος Κράτησης Νέων Αυλώνα. Η ηλικιακή ιδιαιτερότητα τους, τους καθιστά από ποικίλες απόψεις και δη, αυτής του τομέα της αντεγκληματικής πολιτικής, πρόσφορο δείγμα. Η έρευνα έλαβε χώρα στο πλαίσιο της διδακτορικής μου διατριβής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τα ερευνητικά πορίσματα επιβεβαίωσαν την ύπαρξη φόβου του εγκλήματος στους νεαρούς κρατούμενους, επαληθεύοντας ταυτόχρονα τη θεωρία του «ευάλωτου» στο σωφρονιστικό περιβάλλον.