Library SitePandemos Repository
Pandemos Record
 

Προβολή στοιχείων εγγραφής

Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών  

Μεταπτυχιακές εργασίες  

 
Τίτλος:Το διεθνές δίκαιο των global commons: η αξία της "soft law" πλευράς του νομίσματος
Τίτλος:The international law of global commons: the value of the "soft law" side of the coin
Κύρια Υπευθυνότητα:Παρράς, Ευάγγελος Κ.
Επιβλέπων:Μαρούδα, Μαρία-Ντανιέλλα
Θέματα:
Keywords:Παγκόσμια κοινά, τραγωδία των κοινών, θεωρία καθεστώτων, soft law, ανθρωπότητα
Global commons, tragedy of commons, regime theory, soft law, humankind
Ημερομηνία Έκδοσης:2018
Εκδότης:Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών και Πολιτικών Επιστημών
Περίληψη:2018. ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών ανακοινώνει ότι μένουν 10 χρόνια προθεσμία για να φτάσουμε το στόχο της διατήρησης του κλίματος κάτω των 2 oC. Ο ρυθμός τήξης των πάγων στην Αρκτική και την Ανταρκτική έχει εντατικοποιηθεί γνωρίζοντας ιστορικά υψηλά επίπεδα. Η Διεθνής Αρχής για το Βυθό, ο επίσημος εκπρόσωπος της ανθρωπότητας στα ζητήματα εκμετάλλευσης της Κοινής Κληρονομιάς της Ανθρωπότητας (ΚΚΑ), βρίσκεται ακόμη στα χαρτιά ενώ έχουν υπογραφεί 17 συμβόλαια 15ετούς διάρκειας από ιδιωτικές επιχειρήσεις με Κρατική εγγύηση για την εκμετάλλευση της Περιοχής. Το διαστημικό περιβάλλον κινδυνεύει εξαιτίας των 22.000 ανενεργών διαστημικών αντικειμένων, που ισοδυναμούν με διαστημικά σκουπίδια και την ίδια στιγμή οι ιδιωτικές επιχειρήσεις ετοιμάζονται πυρετωδώς για να εκκινήσουν τα έργα του υπό-τροχιακού τουρισμού και της οικοδόμησης διαστημικών ξενοδοχείων στα ουράνια σώματα. Η Κριστιάνα Πάσκα Πάλμερ, η Εκτελεστική Γραμματέας της Σύμβασης για τη Βιολογική Ποικιλότητα, είπε ότι «η απώλεια της βιοποικιλότητας είναι ένας σιωπηλός δολοφόνος … μέχρι να συνειδητοποιήσουμε τι συμβαίνει μπορεί να είναι πολύ αργά». Ο πλανήτης βιώνει τη μαζικότερη απώλεια ειδών από την εποχή των δεινοσαύρων, καθώς σύμφωνα με τις Κόκκινες Λίστες της IUCN 26.500 είδη απειλούνται με εξαφάνιση , ήτοι το 27% του συνόλου των ειδών της Άγριας Ζωής. Όλα τα παραπάνω, θεωρούνται Global Commons, δηλαδή δεν υπόκεινται σε καθεστώς δημόσιας ή ιδιωτικής οικειοποίησης και η πρόσβαση και η χρήση τους είναι ανοιχτή προς τη διεθνή κοινότητα στο σύνολό της. Όμως δημιουργεί ανείπωτο τρόμο το γεγονός ότι η υποβάθμιση των παραπάνω Global Commons ευνοείται από την αδράνεια της διεθνούς κοινότητας να αναλάβει την ευθύνη προστασίας τους. Αντίθετα, σε πολλές περιπτώσεις τα Κράτη του Βορρά αλλά και του Νότου επιχειρούν να «κλείσουν» τα Global Commons επεκτείνοντας την κυριαρχία και τη δικαιοδοσία τους σε αυτά. Το υπάρχον διεθνές νομικό καθεστώς των Global Commons επιχείρησε στην πρώτη φάση να αντιμετωπίσει την προστασία και τη διαχείριση τους μέσω των Διεθνών Συμβατικών Καθεστώτων και γενικότερα μιας μονοδιάστατης hard law προσέγγισης ή πιο σπάνια μέσω χαλαρότερων καθεστώτων soft law, που στερούνται νομικής δεσμευτικότητας και άρα συναντούν μικρή εφαρμογή. Πλέον, το διεθνές δίκαιο των Global Commons οφείλει να προσαρμοστεί στις νέες προκλήσεις και να μπει σε μια νέα φάση, όπου θα επιχειρείται η αποτελεσματική διακυβέρνηση των Global Commons μέσα από τη συναρμογή των καθεστώτων hard law και soft law, οδηγώντας σε μια Γκροτιανή εποχή, όπου το διεθνές δίκαιο τίθεται στην υπηρεσία του ανθρώπου και της Ανθρωπότητας στο σύνολο της, ως τελικού αποδέκτη του. Η παρούσα μελέτη διαρθρώνεται ως εξής: Στο Μέρος Α’ αποσαφηνίζονται οι εννοιολογικές αποχρώσεις και οι ορισμοί όρων, όπως τα Global Commons, η «Κοινή Κληρονομιά της Ανθρωπότητας», η «Κοινή Μέριμνα της Ανθρωπότητας» / «Κοινός Προβληματισμός της Ανθρωπότητας». Εν συνεχεία, διερευνώνται οι δικαιολογητικές βάσεις για τη διεθνή ρύθμιση των Global Commons, δηλαδή η θεωρία του Hardin για την «Τραγωδία των Κοινών» και η προαγωγή του διεθνούς κοινού συμφέροντος, όπως οράται μέσα από την αρχή της ΚΚΑ. Επίσης, εξετάζονται τα επιμέρους χαρακτηριστικά των hard law και soft law καθεστώτων διακυβέρνησης. Στο Μέρος Β’ ο γράφων επέλεξε να αποδείξει το απρόσφορο της μονοδιάστατης hard law διακυβέρνησης των Global Commons και να ανατρέξει στη Θεωρία της Elinor Ostrom περί των Αρχών Θεσμικού Σχεδιασμού. Πρόκειται για ένα σύνολο αρχών που διασφαλίζουν την αποτελεσματικότητα των διεθνών καθεστώτων ρύθμισης των κοινών. Αντί για ένα επιλογικό σημείωμα, ο γράφων επέλεξε να παραθέσει την πρόταση του για την εφαρμογή μιας συνδυαστικής προσέγγισης των hard law καθεστώτων με στοιχεία soft law. Μάλιστα παραθέτει το υπόδειγμα της Σύμβασης της Βόννης για τα Αποδημητικά Είδη Άγριων Ζώων (1979), η οποία φαίνεται να έχει συναρμόσει με ανεπανάληπτη επιτυχία τα διεθνή συμβατικά κείμενα με τις soft law διεξόδους.
Abstract:2018. The UN Secretary General warns that there is a 10-year-old deadline in achieving the goal of conservation of climate below 2 oC. The ice – melting pace in the Arctic Ocean and the Antarctica is constantly speeding up reaching unprecedented levels of meltdown in recent history. The International Seabed Authority (ISA), the official representative of mankind concerning exploration and exploitation of the Common Heritage of Mankind (CHM), is still an international organization “in papers” and at the same time there have been already 17 contracts of 15 years exploitation duration of the Area signed by multinational enterprises being sponsored by States of their nationalities. Space environment is at stake in view of floating of 22.000 inactive space objects, which are considered as “space debris” and meanwhile private space companies are designing projects of sub-orbital tourism and dreaming of space hotels on the Moon, or other celestial bodies. Cristiana Pașca Palmer, Executive Secretary of the CBD, said that “extinction of biodiversity is a silent murderer … when we‘ll realize the consequences it‘ll be late”. According to the IUCN Red List of Threated Animals (2017), 27% of the total amount of known existing wildlife species are threatened with extinction, namely some 27.000 species. It is about the biggest massive extinction wave after the dinosaurs’ extinction. All the aforementioned, considered as Global Commons, a term describing areas or resources not subjected to public or private appropriation and their access and management are open to the international community as a whole. The inertia of international community dealing with threats of the Global Commons is a reaction of unspeakable terror. Not only States could not be willing to assume the responsibility to protect the Global Commons, but in contrast States of the North and the South have tried to “enclose” the Global Commons expanding their sovereignty or jurisdiction upon them. The existing international legal framework regulating Global Commons at first expected to deal with their protection and its sustainable uses through the application of the known “Regime Theory” and generally applying a single-dimensional approach of hard law governance or even more rarely applying loose and flexible mechanisms of soft law governance, which lack bindingness and therefore they have a low level of implementation. Nowadays, international law of Global Commons needs to adapt to new challenges and to enter a new phase of effective governance via a combination of hard law regimes and soft law leading to an original “Grotian Era”, during which international law pose itself at human’s and humankind’s service as the end – user of its rules. The present study is structured as follows: Part A clarifies the conceptual nuances and terms definitions, such as the Global Commons, the “Common Heritage of Mankind”, the “Common Concern of Humanity”, the “international common interest” and others. Subsequently, it analyses the ratios of the effective governance of the Global Commons, namely the Hardin’s “Tragedy of Commons” Theory and the interests of international community and humankind as wholes. It also examines the specific features of hard law and soft law regimes. In Part B’ the writer opted for proving the appropriateness of a single-dimensional hard law governance and for referring to Elinor Ostrom’s design principles as an institutional tool for enhancement of the existing regimes’ effectiveness. Instead of a concluding note, the writer selected a proposal concerning the application of a combining approach of hard law regimes with soft law mechanisms. To illustrate that, he refers to the Bonn Convention for the Conservation of Migratory Species of Wilf Animals (1979), which serves as an umbrella convention for the adoption of either hard law of soft law instruments of governance of common resources with global interest.
Περιγραφή:Διπλωματική εργασία - Πάντειο Πανεπιστήμιο. Τμήμα Διεθνών, Ευρωπαϊκών και Περιφερειακών Σπουδών, ΠΜΣ, κατεύθυνση Διεθνές Δίκαιο και Διπλωματικές Σπουδές, 2018
Περιγραφή:Βιβλιογραφία: σ. 179-213
 
 
Αρχεία σε Αυτό το Τεκμήριο:
Αρχείο Τύπος
12PMS_DIE_EUR_SPO_ParrasEy.pdf application/pdf
 
FedoraCommons OAI Βιβλιοθήκη - Υπηρεσία Πληροφόρησης, Πάντειον Πανεπιστήμιο